YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/6063
KARAR NO : 2022/9101
KARAR TARİHİ : 14.12.2022
MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11.11.2021 tarih ve 2021/408 E- 2021/777 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi’nce verilen 16.06.2022 tarih ve 2022/181 E- 2022/974 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili tarafından Burçak Elektronik Tic. Ltd. Şti. aleyhine İstanbul 6. İcra Müdürlüğü’nün 2007/4344 Esas sayılı dosyası üzerinden alacağının tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını ve icra takibinin kesinleştiğini, icra dosyası derdest olup borçlular tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını, şirketin 07.07.2014 tarihinde 6102 sayılı TTK’nın geçici 7. maddesi kapsamında re’sen sicilden terkin edildiğini, şirketin ihyası ile birlikte tasfiye memuru atanmasına, tasfiye memurunun ücretinin ihyasına karar verilen şirketten tahsiline karar verilmesini, borçlu şirketin tasfiye işlemlerini yürüten tasfiye memuru ilan edilmediğinden taraflarınca tasfiye memuru tespit edilemediğini ileri sürerek Burçak Elektronik Tic. Ltd. Şti.’nin ek tasfiyesi için sicile yeniden tesciline, şirketin ihyasına, tasfiye memuru atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, şirketin sermayesini asgari tutara yükseltmediğinin tespit edilmesi üzerine 6102 sayılı TTK’nın geçici 7. maddesi uyarınca Tebliğ’in 5. maddesi gereğince re’sen terkin kapsamına alındığını, tebligat ve ilan prosedürlerinin yerine getirilmesinin ardından 07.07.2014 tarihinde sicil kaydının re’sen terkin edildiğini, re’sen terkin tarihi üzerinden 5 yıl geçmekle şirketin ihyasına karar verilemeyeceğini, müvekkilinin davanın açılmasına sebep olmadığını, bu nedenle yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ilgili şirketin 6102 sayılı TTK’nın geçici 7. maddesi kapsamında kaldığından bahisle davalı sicil müdürlüğünce 07.07.2014 tarihinde sicilden terkin edildiği, takip dosyasının terkin tarihinden önce açıldığı, davalı tarafından şirketin sicilde kayıtlı son adresine gönderilen tebligatın iade edildiği, Ticaret Sicil Gazetesi’nde ilan yapıldığı ancak sicil kayıtlarına göre şirketi temsil ve ilzama yetkilendirilmiş …’a tebligat yapıldığına dair belgenin sunulmadığı, bu nedenle terkin işleminin şekil açısından hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Burçak Elektronik Tic. Ltd. Şti’nin TTK’nın geçici 7/15. maddesi uyarınca İstanbul 6. İcra Dairesinin 2077/4344 Esas sayılı dosyası ile sınırlı olmak üzere ihyasına, yargılama gideri ve vekalet ücretinden davalının sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamına göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi’nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, temyiz harcı davalıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.