Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2021/4300 E. 2022/8112 K. 21.11.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4300
KARAR NO : 2022/8112
KARAR TARİHİ : 21.11.2022

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.04.2019 tarih ve 2018/121 E.- 2019/175 K. sayılı kararın davacı vekili ile davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 12.02.2021 tarih ve 2019/1008 E.- 2021/166 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin 2016/90548 numaralı “ONEOFUS” ibareli marka başvurusuna davacının “ONE” ve “ONEO” esas ibareli markalarına ve benzerlik, tanınmışlık ile kötüniyetli tescil nedenlerine dayalı itirazının davalı kurum YİDK kararıyla reddedildiğini, markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu, müvekkili markalarıyla dava konusu başvurunun görsel, anlamsal ve işitsel olarak benzer olduklarını, müvekkiline ait ONEO ibareli markaların tanınmış marka statüsünde bulunduğunu ve Türkiye’de yaygın olarak kullanıldığını ileri sürerek, dava konusu YİDK kararının iptaline, tescili halinde dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, davacı adına tescilli itiraz gerekçesi markalarla müvekkili başvurusu arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını, markaların kapsamında yer alan mal ve hizmetlerin de benzer olmadıklarını, bu nedenle 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesi’nce, tüm dosya kapsamına göre; dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında, başvuru kapsamında yer alan 35.05. sınıftaki taraf markaları arasında 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğu, davacının itirazına mesnet markaların tanınmışlığının sakız ve şekerlemele emtiasında sınırlı olduğu ve 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında karıştırılma ihtimaline yol açacağı kanaatine varılan hizmetlerin dışında kalan farklı hizmetler bakımından 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesindeki riskler ispat edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK’in 2018/M-456 sayılı kararının, 35.05. sınıftaki “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Ormancılık ürünleri. Canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil). Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Hayvan yemleri. Malt (insan tüketimi için olmayan). Biralar; bira yapımında kulla nılan preparatlar. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Enerji içecekleri (alkolsüz). Alkollü içecekler (biralar hariç): Şaraplar, rakılar, viskiler, likörler, alkol içeren kokteyller mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” bakımından iptaline, belirtilen hizmetler yönünden davaya konu 2016/90548 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiş, karara karşı, davacı vekili ile davalı Kurum vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, markaların benzer olduğu kabul edilen emtia sınıfları yönünden 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, davacı markalarının tanınmışlık düzeyleri, ayırt edici nitelikleri ve taraf markaları arasındaki benzerlik derecesi gözetildiğinde, benzer kabul edilen hizmetler dışında başvuru kapsamında kalan hizmetler yönünden 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesi koşullarının somut olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle, davacı vekili ile davalı Türk Patent ve Marka Kurumun vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ile davalı kurum vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi’nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalı kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Türk Patent ve Marka Kurumu’ndan alınmasına, 21/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.