Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2021/5054 E. 2022/8975 K. 13.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/5054
KARAR NO : 2022/8975
KARAR TARİHİ : 13.12.2022

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.01.2021 tarih ve 2020/447 E. – 2021/21 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce verilen 09.04.2021 tarih ve 2021/667 E. – 2021/553 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Dava; faturaya dayalı ilamsız icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, … Vergi Dairesi Müdürlüğünün 11/09/2020 tarihli cevabına göre davacının basit usulde gelir vergisi mükellefi olduğu, yazı ekinde yıllık gelir vergisi beyannameleri ve ticari kazançlarla ilgili matrah ayrıntılarının gösterildiği, buna göre davacının yıllık alım ve satış tutarları ile yıllık gayri safi iş hasılatı dikkate alındığında 2.sınıf tacir yani esnaf kategorisinde olduğu, tacir kaydının bulunmadığı, bu sebeple davanın TTK 4. maddesi gereğince ticari dava niteliğinde olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, bu karara karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk derece mahkemesinin görevsizlik kararına karşı istinaf başvurusu yapılmış ve bu karar istinaf mahkemesince doğru bulunarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
HMK. 362/1-c maddesinde; yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verilen kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir. Bu nedenle bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesinin görevsizlik kararına karşı yapılan istinaf başvurusu hakkında verdiği kararın temyizi mümkün olmadığından temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklananan nedenlerle görev ve yetki ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurulamayacağından temyiz dilekçesinin REDDİNE, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.