Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2019/8791 E. 2022/19338 K. 27.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/8791
KARAR NO : 2022/19338
KARAR TARİHİ : 27.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Katılan … İdaresi adına Hazine vekilinin suçta kullanılan nakil vasıtası hakkındaki iade kararına ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Kapalı kasa kamyonet cinsi araçta yakalanan 250 litre fosforik asitten ibaret kaçak eşyanın miktarı dikkate alınarak 5607 sayılı Yasanın 13/1 ve 5237 sayılı TCK’nun 54. maddelerine göre aracın iadesine ilişkin yerel mahkeme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan … İdaresi adına Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle iade kararının ONANMASINA,
II- Katılan … İdaresi adına Hazine vekilinin mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine göre yapılan incelemede;
Sanığın sevk ve idaresindeki kapalı kasa kamyonet cinsi araçta, suça konu 250 litre kimyevi maddenin bidonlar içerisinde ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; kolluk tarafından eşyanın fosforik asit olarak tanımlanması; Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü’nün herhangi bir tahlile dayanmayan ekspertiz raporunda, dava konusu eşyanın fosforik asit olup olmadığının belirlenemediğine, fosforik asitin renksiz ve kokusuz olması gerekirken suç konusu kimyevi maddenin keskin bir kokuya sahip olduğuna dair mütalaada bulunulması karşısında; dava konusu eşyanın konusunda uzman bilirkişiye incelettirilmesi ile niteliğinin, içerisinde yer alan bileşenlerinin ve fosforik asit olup olmadığının tam olarak tespit edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre;
1- 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3. maddesinin 22. fıkrasının “23 üncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı
Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
2- 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK’nun 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu bakımından uygulanmasına yer olmadığına, kendi altsoyu dışında kalan kişiler bakımından ise bu hak ve yetkilerden hükmolunan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK’nun 54/4. maddesi yerine TCK’nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan … İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.