YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29586
KARAR NO : 2023/17
KARAR TARİHİ : 09.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Şantaj

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/786 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; katılana önceden borç para verdiğine, bunu istemesi üzerine katılanın kendisini şikayet ettiğine, tanıkların şantajı duymadıklarını söylediklerine, bu nedenle beraat etmesi gerektiğine, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda, “Sanık …’nın katılan …’ya dosyadaki mesaj içeriklerinden anlaşılacağı üzere aralarında yaşananları katılanın kocasına anlatacağından bahisle olay gününde şikayetinden vazgeçmesi için zorladığı, sanık, müşteki ve tanık beyanları, mesaj içerikleri ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı” gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın, tanıkların şantaj sözü duymadıklarına ve bu nedenle beraat etmesi gerektiğine ilişkin temyiz isteği yönünden; mesaj tespiti ile sanığın katılana yönelik şantaj içerikli mesaj çektiğinin sabit olması karşısında, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanığın dosya içeriği ve incelenen adli sicil kaydından mükerrir olduğu anlaşıldığından, hakkında TCK’nın 51. maddesi ile CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasında, bir isabetsizlik görülmemiştir.
3. Şantaj suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 107/1. maddesinde hapis cezasının yanında adli para cezası da öngörülmesine karşın, adli para cezasına hükmedilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmıştır.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/786 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık …’in temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.