Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/7435 E. 2022/21635 K. 27.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7435
KARAR NO : 2022/21635
KARAR TARİHİ : 27.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I – Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan vekilinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II – Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,
Her ne kadar 14/07/2021 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Hayvanları Koruma Kanunu ile TCK’da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 17. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK’nın 151/2. maddesi yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanun hükümleri uyarınca sahipli hayvan mal (eşya) olmaktan çıkartılıp, can olarak kabul edilmiş ve 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’na eklenen “Adli Cezalar” başlıklı 28/A maddesi ile de bu nevi sahipli hayvanı kasten yaralama ya da öldürme suçunun cezaları artırılmış ise de; suç tarihi itibariyle daha lehe hükümler içeren TCK’nın 151/1. maddesinin somut olayda uygulanmasının hukuka uygun olduğu değerlendirilmiş ve sanığın kendisine ait köpek ile katılana ait köpeğin kavga ettiğini görmesi üzerine, katılana ait köpeği silahla ateş ederek öldürmesi şeklinde gerçekleşen olayda, oluş ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin suç vasfına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMK’nın 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2. Kabule göre de;
Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş bulunmasına göre, aynı Kanun’un 53/4. maddesi uyarınca sanık hakkında aynı Kanun’un 53/1. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.