YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/2730
KARAR NO : 2022/6900
KARAR TARİHİ : 11.10.2022

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 23.06.2020 tarih ve 2019/212 E. – 2020/247 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce verilen 20.01.2021 tarih ve 2020/1371 E. – 2021/98 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkili ile 31.10.2016 tarihinde yaptığı Franchise Anlaşması gereği “PİZZA 7” ibareli markasının davalıya kullanım hakkı verdiğini, ticari işletmesinde kullandığını, “PİZZA 7” isim hakkını, mesleki deneyim ve sair ticari haklarını kiraladığını, karşılığında her ay için 1.000 Euro bedeli ödemeyi taahhüt ettiğini, davalıların sözleşmeye göre ödemesi gereken bedeli ödemediklerini, ihtarname ile belirlenen bedelin ödenmemesi halinde sözleşmenin feshedileceğini ve her türlü hakların geri alınacağının belirtildiğini, davalıların cevaben ödemeyi yapmayacakları cevabını verdiklerini, davalının aleyhine Nevşehir 3. İcra Müdürlüğü’nün 2019/1048 sayılı takip dosyası ile Franchise sözleşmesinden kaynaklı alacaklılar için takip yapıldığını, davalıların buna itiraz ettiklerini ve marka kullanımlarına son vermediği gibi “PİZZA 7” markasının baskın bir şekilde olduğu ancak küçük ve pasif bir durumda bulunan “2000 Evler” ibaresini ekleyerek markayı hileli kullanıma devam ettiklerini, bunları kullandıkları iş yerini davalıların birlikte işlettiklerini, bu markalı ürünlerin üreticisi ve satıcısı olduklarını, yaptıklarının haksız fiil niteliğinde olduğunu, sözleşmesiz olarak “PİZZA 7” markasını kullandıklarını, markasına tecavüz edildiği ve haksız rekabet hükümlerinin ihlal ettiğini belirterek “PİZZA 7” ibaresini her türlü ilan, broşür, levha, tanıtım evrakı, basılı evraklar, reklamlar, afişler, fatura ve diğer evraklarından silinmesini, “http://www.pizza7-2000evlcr.com” internet sitesi ve “http://www.facebookcom/pizza7-2000evler” internet sitesinden silinmesini, ticaret unvanına tecavüz nedeniyle 5.000.- TL maddi tazminat ve marka tecavüzü nedeniyle 5.000.- TL yoksun kalınan kâr ile 15.000.- TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, böyle bir sözleşme yapılmadığını, davacının sözleşmeden doğan haklarını yerine getirmediğini, davaya konu “PİZZA 7” markasının kullanım hakkının davacıda olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; heyet raporu doğrultusunda tarafların serbest iradesi ile 31.10.2016 tarihinde 5 yıl süre için yapılmış “PİZZA7 FRANCHISE BAYİLİK SÖZLEŞMESİ” sözleşmenin feshedildiği 09.01.2019 tarihine kadar yürürlükte olduğundan davalının bu tarihe kadar “PİZZA7” kullanımının sözleşme kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve sözleşmenin feshedildiği 09.01.2019 tarihinden dava tarihi 30.04.2019 tarihine kadar ki süre içinde davalıların “PİZZA 7” ibaresi kullanımlarına ilişkin delil sunulmadığı, 18/04/2018 tarihinde yenilenmeyen markaya tecavüzün oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ile davalı arasında dava tarihinden önce markanın kullanımına ilişkin franchise sözleşmesi bulunmakla sözleşmenin feshi tarihi olan 09/01/2019 tarihine kadar taraflar arasındaki uyuşmazlığın sözleşme kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden ve bu tarihten dava tarihi olan 30/04/2019 tarihine kadar ki dönem içerisinde de davalının markaya tecavüzünün ve davacı zararının ispat edilememesi nedeniyle davanın reddine ilişkin verilen kararda aykırılık bulunmadığı, davacının istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, taraflar arasındaki franchise sözleşmesinin feshi sonrasında sözleşme konusu “Pizza 7” ibaresinin izinsiz kullanımı nedeniyle marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve sonuçlarının ortadan kaldırılması ile maddi, manevi tazminat taleplerine ilişkindir.
Mahkemece, davalıların kullanımlarının sözleşmenin fesih tarihi olan 09.01.2019 tarihine kadar sözleşme kapsamında kullanıldığı ve fesih tarihinden 30.04.2019 dava tarihine kadar geçen süre “Pizza 7” ibaresinin kullanıldığının ispatlanamadığı ve bu dönem için marka hakkına tecavüzün bulunmadığı, maddi tazminat koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir.
Davacı tarafından eldeki davanın açılmasından önce davalıların işyerinde yaptırılan tespitte alınan 12/11/2019 tarihli bilirkişi raporunda; davalıların iş yerinde sözleşme konusu markaya yönelik kullanımların sözleşmenin feshinden sonra da tabela, servis araçları, duvar panosu, karton pizza kutuları, fatura başlıkları, reklamlar vs. malzemelerle internet sitesinde devam ettiği tespit edilmiştir.
Sözleşmenin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamakta ancak; fesih sonrasında davacının markasındaki ibarenin izinsiz kullanımı uyuşmazlık konusu olduğundan Mahkemece bu kapsamda davacının davadaki bütün taleplerinin değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçeyle eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu davanın reddine karar vermesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenlerle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.