YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17455
KARAR NO : 2022/17860
KARAR TARİHİ : 07.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın, 02.06.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz etmiş ise de, mahkeme tarafından temyiz sürenin “tefhimden veya itibaren” başlayacağının belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı, bu nedenle sanığın bu yanıltmadan yararlanarak hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede,
Sanığın, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre, emvallerin bir kısmının kurumuş dip kökün yan dal odunundan elde edildiği ve bir kısmının da düşük ve devrikten emval toplamaktan ibaret eylemlerinin, 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarihli, 27905 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevine dönüştüğü, kabahat tarihi olan 28/08/2010 tarihi ile hüküm tarihi arasında 5326 sayılı Kanunun 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş; katılan temsilcisi ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kararın bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, el konulan emvalin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, sanığa balta ile motorlu testerenin iadesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.