Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/29494 E. 2023/18 K. 09.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29494
KARAR NO : 2023/18
KARAR TARİHİ : 09.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/589 Esas, 2016/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,
Tehdit suçundan ise, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; usul ve esas yönünden yasaya aykırı kararı temyiz ettiğine ilişkindir.
Katılan vekilinin temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda, “gönderilen mesajların kişilerin onur ve saygınlığını rencide edici nitelik taşıdığı, bu haliyle alenen hakaret suçuna vücut verdiği, ancak mesaj içeriklerinde doğrudan müştekiyi hedef alan bir tehdit bulunmadığı” gerekçesiyle sanık hakkında tehdit suçundan beraat, hakaret suçundan ise mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Tehdit suçuna ilişkin temyiz isteği yönünden; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Hakaret suçuna yönelik olarak ise;
a. Sanığın söylediği kabul edilen hakaret sözlerinin nelerden ibaret olduğu ve bu sözlerin hakaret suçunu oluşturup oluşturmayacağı açıklanıp tartışılmadan CMK’nın 34/1 ve 230 uncu maddelerine aykırı olarak yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
b. Sanığın … isimli sosyal paylaşım sayfasında katılana hitaben yazılar yazması şeklindeki eyleminde, … sayfasının herkese açık olup olmadığı, yazıların herkes tarafından görülme olanağı olup olmadığı belirlendikten sonra, aleniyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla 5237 sayılı Kanunu’nun 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması,
c. Yukarıdaki bozma sebebi yönünden yapılacak değerlendirme sonucunda hüküm kurulurken sanığın hakaret eyleminde aleniyet unsurunun oluşmadığının kabulü halinde ise; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK’nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan; “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Beraat Kararı Yönünden
Gerekçe bölümünde birinci fıkrada açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/589 Esas, 2016/207 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan … vekili ve sanık …’ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararı Yönünden
Gerekçe bölümünde ikinci fıkrada açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/589 Esas, 2016/207 Karar sayılı kararına yönelik katılan … vekili ve sanık …’ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.