YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/293
KARAR NO : 2006/2277
KARAR TARİHİ : 20.03.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-
Davacı, davalılardan …’nin sevk ve idaresindeki …plakalı aracına çarptığını belirterek hasar, araç mahrumiyeti ve kazayla ilgili yaptığı diğer harcamaları için toplam 2.649.900.000TL’sı tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı … vekili kusur oranı ve hasar miktarını kabul etmediklerini, davanın … Sigorta A.Ş’ye ihbarını savunmuştur.
Davalı … savunma yapmamıştır.
İhbar olunan sigorta şirketi vekili; dava açıldıktan sonra 19.7.2004 tarihinde davacıya 483.000.000TL’sı ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporu gereğince davanın kısmen kabulü ile 444.40YTL’sı tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- 21.7.2004 tarih, 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.000.00YTL’ye çıkarılmıştır. Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İÇtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtayca’da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle davacının temyizi yönünden hükmün ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Kadir vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde teyiz edene geri verilmesine 20.3.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.