Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2006/4905 E. 2006/8009 K. 19.10.2006 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/4905
KARAR NO : 2006/8009
KARAR TARİHİ : 19.10.2006

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık … hakkında yapılan yargılama sonunda; 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair … İcra Ceza Mahkemesinden verilen 26/06/2006 gün ve 744 esas 609 karar sayılı kararını havi dosya tetkik olundu.
CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 25.08.2006 gün ve 38779 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 25.09.2006 gün ve 2006/200007 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, sanığın ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Hükmün gerekçesinde ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar” başlıklı 232. maddesinin 6. fıkrasında “Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen …. ceza miktarının…tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklindeki düzenleme karşısında mahkemesince infazda tereddüt oluşturacak şekilde mahkumiyete esas sürenin net olarak belirtilmemesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.
Disiplin ve tazyik hapsinin bir “hapis” cezası olmadığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 2. maddesinde tanımlanan “disiplin hapsi” kavramı içinde kaldığı ve kısmi bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde de serbest kalacağı düzenlendiğine göre belirli bir süreye kadar disiplin ve tazyik hapsine karar verilmesi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 232/6. maddesine aykırılık teşkil etmemektedir.
Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce bu itibarla yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.