Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2022/38848 E. 2023/16 K. 11.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/38848
KARAR NO : 2023/16
KARAR TARİHİ : 11.01.2023

T. C.
Y A R G I T A Y
3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1476 E., 2021/1105 K.
SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2019 tarihli ve 2017/299 Esas, 2019/291 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2019/1476 Esas, 2021/1105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.10.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın, eşi adına kayıtlı olup kendisi tarafından kullanılan 05– — 89 34 numaralı gsm hattı üzerinden, FETÖ/PDY Silahlı terör örgütü üyeleri tarafından gizli ve kriptolu haberleşme programı olarak kullanılan, ByLock adlı programı kullanması sebebi ile sanığın örgütle hiyerarşik ilişki içerisine girip örgütün yapılanmasıyla iradi bir şekilde organik bir bağ oluşturmak suretiyle FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğinin anlaşılması nedeniyle atılı suçtan cezalandırılmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın eşi adına kayıtlı 05– — 89 34 numaralı GSM hattı üzerinden ByLock programı kullandığı iddia edilmiş ise de, sanığın eşinin bu hattın internetini kendisinin kullandığı, sanık …’in de bu hatla internete girmediğine yönelik savunması, 05– — 89 34 numaralı GSM hattı yönünden düzenlenmiş bir tespit ve değerlendirme tutanağının, ID numarasının ve kullanıcı adının, tespit edilememesi, sanık …’in bu suçu işlediğine dair mahkumiyetine yetecek derecede somut ve kesin, her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil elde edilemediği, bu cihetle atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunup bulunmadığına yer verilir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın eşi adına kayıtlı olan hattan ByLock isimli programı kullandığına ilişkin mahkumiyetine yetecek derecede somut ve kesin, her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil elde edilememesi ve sanığın örgütle süreklilik, yoğunluk ve çeşitlilik içeren bağ kurduğuna dair başkaca delil bulunmaması nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2019/1476 Esas, 2021/1105 sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.01.2023 tarihinde karar verildi.