YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27979
KARAR NO : 2023/4
KARAR TARİHİ : 09.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hayasızca hareketler

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hayasızca hareketler suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 225 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi ile 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
Tebliğnamede hayasızca hareketler suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, suçsuz olduğuna ve haksız yere ceza verildiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü, katılan …’ın çalıştığı giyim mağazasına gelen sanık …’in eşofman denemek istediğini söylediği, bu sırada kabinde bayanların olduğu, katılanın onlarla ilgilendiği, bayanlar çıktıktan sonra sanığın içeri girdiği, sanığın eşofmanı denediği ve kabinin içinden eşofmanı uzattığı ve bir numara büyüğünü istediği, bu sırada kabinin önünde perde gerili olduğu için perdenin bir kısmının açık olduğu sanığın bir bacağının gözüktüğü bu durumu görünce katılanın geriye çekildiği ve sanığın görmemek adına eşofmanı elini uzatarak aldığı bir büyüğünü getirdiği ve sanığın tekrar denediği sanığın yine eşofmanın olmaması nedeniyle kabinden pantolonunu giymiş şekilde çıktığı, eşofmanlara bakarak bir tanesini seçtiği ve tekrar kabine girdiği ve kabinden katılana seslenerek bu eşofmanın da olmadığını, sanığın kendisine bir önceki eşofmanı vermesini istediği, katılanın da bahsetmiş olduğu eşofmanı alarak sanığa götürdüğü sanığın kabin önünde dışarıya çıkmış vaziyette altında iç çamaşırı olmadan durduğu, cinsel organının göründüğü somut olayda, hayatın olağan akışına göre katılanın sanığa böyle bir iftirada bulunmasını gerektirecek neden olmadığından sanığın üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Suçu İşlemediği Yönündeki Temyizinde;
Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller ve katılanın sanığa böyle bir iftirada bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olması karşısında sanığın üzerine atılı hayasızca hareketler suçunu işlediği sabit olduğu ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
C. Ancak; 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve 2015/384 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.