YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/34915
KARAR NO : 2023/800
KARAR TARİHİ : 06.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A.Yerel Mahkemece sanık hakkında, hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
B. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, müştekinin şikâyetçi olmadığı ve dosyanın yeniden incelenmesi gerektiği vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü aralarında çıkan tartışmada sanığın kardeşi olan şikayetçiye hitaben sinkaflı küfürler ederek hakaret ettiği ve şikâyetçiyi çekip düşürerek doktor raporunda da belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, sanığın savunması, şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki beyanı, adli tıp kurumu uzman doktor raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen kasten yaralama suçunun şikâyete tabi olmadığı, hakaret suçunun şikâyete tabi olduğu ancak dosya içerisinde şikâyetçinin sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğine dair bir beyanının bulunmadığı,
Belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
B. Sair Yönlerden
1. Başka suçtan aynı yargı yeri çevresindeki Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, duruşmadan bağışık tutulma talebi olmadığı halde, 11.11.2015 tarihli son oturumda bizzat duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp yüzüne karşı karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun’un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
2. Hakaret suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesi yerine aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen karara yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.02.2023 tarihinde karar verildi.