YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5025
KARAR NO : 2023/896
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca cezalandırılması için kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2. … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarih ve 2015/768 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … vekilinin temyiz isteği; tanıkların, sanık yönlendirmesiyle beyanda bulunduklarına, dava konusu olayın mağdur anlatımları doğrultusunda gerçekleştiğine, re’sen gözetilecek sebeplerle usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, 15 yaşından … mağdure ile olay günü buluşup araçla gezdikleri ve adresi tespit edilemeyen bir evde kaldıkları, ertesi … mağdurenin ailesi ile yaşadığı eve döndüğü, sanığın bu şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Tanık T.Y. beyanında özetle; olay günü sanık …’ın saat 14.00-15.00 sıralarında kendilerini evlerinin önünden aldığını, …, …, kardeşi … ve …’ın bir arkadaşı ile birlikte gezdiklerini, bira içtiklerini, akşam saat 19.00-20.00 sıralarında sanık …’ın evlerinin yakınında onları bıraktığını, mağdur …’in de arabadan indiğini, daha sonra …’ın gittiğini, anneannesi …’in eve gelmediğini söyleyince saat 21.00 sıralarında …’ı arayıp, … yanında mı diye sorduğunu ve sanığın yanında olmadığını söylediğini beyan etmiştir.
3. Tanık R.Z. beyanında özetle;” sanığın, kayınbiraderi olduğunu, olayın olduğu … akşamı kendisine oturmaya geleceğini, akşam saat 20.30-21.30 civarında geldiğini ve o gece de kendisinde kaldığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın inkara yönelik savunmaları, tanık T.Y. ve R.Z.’ nin aşamalardaki beyanları, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair katılanın soyut iddiası dışında delil bulunmadığından mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarih ve 2015/768 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.