YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11348
KARAR NO : 2023/813
KARAR TARİHİ : 27.02.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi KAnunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2015 tarihli ve 2015/909 Esas sayılı iddianemesi ile sanık
hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/361 Esas ve 2015/517 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 245 … maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 … maddesinin birinci fıkrası, 52 … maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.250,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği herhangi bir hukuki nedene dayanmamaktadır.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, sanığın, katılanı cep telefonundan arayarak bankadan aradığını, sigortasını sonlandırmak için 500,00 TL ödemesi gerektiğini söyleyip, kredi kartı bilgilerini aldığı ve katılanın bilgisi ve rızası dışında kredi kartından birden fazla harcama yaptığı ayrıca kendi hesabına havale ettiği parayı çektiği iddiasına ilişkindir.
2- … Bankasından gönderilen kayıtlar, 30.06.2014 ile 01.07.2014 tarihlerinde, … Bilgisayar ve Mikro ödeme isimli işyerlerinden harcama yapıldığını ve sanığın hesabına havale yapıldığını, havale edilen 600,00 TL paranın sanık tarafından çekildiğini göstermektedir.
3. Sanık savunmasında; … … isimli şahsın, kendi adına … merkezi açtığını, hesabına gelen paraları çekip bu şahsa verdiğini anlatmıştır.
IV. GEREKÇE
1.Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/361 Esas ve 2015/517 Karar sayılı kararında, sanığın, kendisini banka görevlisi olarak tanıtıp, katılandan kredi kartı bilgilerini aldığı, internet üzerinden birden fazla harcama ile kendi hesabına havale yaptığı ve bu paraları çektiği anlaşılmakla; suçun sübutu ve suç niteliğinin belirlenmesinde bir hukuka aykırılık bulunmamış sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen “… hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim … sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması”nın dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak bu hususun 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/361 Esas ve 2015/517 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümde “sanık
hakkında 5237 sayılı TCK.nın 245 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 80 günün 5 güne, 5237 sayılı Kanunun 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile belirlenen 112 günün 6 güne, 5237 sayılı Kanunun 62 … maddesi ile belirlenen 93 günün 5 güne, 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL’den hükmolunan 1.860,00 TL adli para cezasının 100,00 TL’ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde karar verildi.