YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7159
KARAR NO : 2023/934
KARAR TARİHİ : 01.03.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.03.2015 tarihli iddianamesiyle parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.
2. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 10.12.2015 tarih ve 2015/154 Esas, 2015/312 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasın ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın ve müdafinin temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sahte paraların kullanılmadığına, eylemin 5237 sayılı Kanun’un 197 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca değerlendirilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın durumundan şüphelenilerek yapılan üst aramasında toplam 8.000,00 TL değerinde sahte olarak üretilmiş paranın ele geçirilmesine ilişkindir.
2. T.C. … Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu mevcuttur.

IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun’un 197 nci maddesinin birinci fıkrasında parada sahtecilik suçu “Memlekette veya yabancı ülkelerde kanunen tedavülde bulunan parayı, sahte olarak üreten, ülkeye sokan, nakleden, muhafaza eden veya tedavüle koyan kişi iki yıldan oniki yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.” şeklinde tanımlanmıştır. Sahte parayı muhafaza eden sanık hakkında, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve sahte paranın kullanılmadığına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görülmediğinden İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nin, 10.12.2015 tarihli kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı gözetildiğinde, sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanması talebine yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nin, 10.12.2015 tarih ve 2015/154 Esas, 2015/312 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde karar verildi.