YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15924
KARAR NO : 2023/457
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığının 15/01/2013 tarih, 2013/19 Esas ve (Birleştirme talepli) 10.01.2013 tarih, 2013/4 esas sayılı iddianameleriyle, 5237 sayılı TCK’nın 289/1 maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davaları açılmıştır.
2. … (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.12.2013 tarihli ve 2013/24 Esas, 2013/339 sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/1., 62. ve 52/1-2 maddeleri uyarınca (İki kez) 2 ay 15 gün hapis, 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. … (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.12.2013 tarihli ve 2013/24 Esas, 2013/339 sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 26.02.2019 tarihli ve 2017/8423 Esas, 2019/2725 sayılı kararıyla; “YCGK’nın 4.3.2003 tarih ve 2003/4-2 sayılı kararında belirtildiği şekilde “…Fail, bir işlem ile kendisine teslim edilen mal üzerinde bir kez bu suçu işledikten sonra, aynı malın yeniden haczi ve teslimi yapılmadığı sürece, bu eşyayı tekrar teslim etmediğinde ikinci eylemi yeni bir suç oluşturmayacak, tek suç olarak kabul edilecektir.”
1-Sanığın sahibi olduğu menkul mallara borcundan dolayı … İcra Dairesinin 2011/332 ve 2011/333 Talimat sayılı dosyaları üzerinden aynı tarih olan 17.10.2011 tarihinde iki ayrı haciz işlemi uygulandığı, 14.05.2012 tarihinde hacizli menkullerin yerinde olmadığının tespiti üzerine 10.01.2013 ve 15.01.2013 tarihinde iki ayrı dava açılıp açılan davaların birleştirildiği somut olayda; sanığın mahcuzların satıldığını iddia etmesi ve bulunamaması nazara alındığında, aynı mahcuzların yeniden haczi ve tesliminin yapılmadığı, söz konusu mahcuzları teslim imkanın fiilen ortadan kalkması karşısında bir kez cezalandırılması yerine iki kez cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
a- Sanığın haczedilen ve kendisine yediemin olarak teslim edilen malın sahibi olması sebebiyle 5237 sayılı TCK.nun 289/1-2. cümlesine göre tayin olunan cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b- Sanığa verilen birim gün sayısı adli para cezasına çevrilirken dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. … (…) Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2021/230 Esas, 2022/196 sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, 8 yıllık olağan zamanaşımnın da süreyi kesen son işlem olan sanık 18.12.2013 tarihli mahkumiyet hükmünden karar tarihine kadar geçmiş olması sebebiyle TCK.nun 66/1-e ve 67/4 maddeleri gereğince düşmesine karar verilmiştir
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri;
Zamanaşımı süresinin dolmadığına, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği saptanmıştır.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … (…) Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2021/230 Esas, 2022/196 sayılı kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.