Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/13109 E. 2023/429 K. 14.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13109
KARAR NO : 2023/429
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/728 Esas, 2015/291 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kasten öldürmeye teşebbüs suçuna dönüşme ihtimaline binaen delillerin takdir ve değerlendirmesinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 5235 sayılı Kanun’un 11 inci ve 12 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

2. … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/202 Esas, 2015/331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/202 Esas, 2015/331 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.11.2021 tarihli ve 2021/10738 Esas, 2021/13904 Karar sayılı kararı ile; “Oluşa ve dosya kapsamına göre; katılan …ile katılan …’in olay tarihinden 1 yıl önce boşandıkları, olay günü katılan …ile sanık …’nin …’e ait ikametin kapısının önünde sohbet ettikleri esnada katılan …’in kiremit parçası ve bıçak ile aralarında eskiye dayalı husumet bulunmayan sanık …’ye saldırdığı, sol el bileğinde 2 adet kesi, sağ meme letaralinde yaklaşık 2 cm kesi, sağ elde sıyrık olacak ve basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, boğuşma sırasında sanık …’nin bu bıçak ile katılan …’i 4 ayrı kesici delici alet yaralanması oluşturacak ve bu yaralanmalarından 2 adedinin batın ve toraksa nafiz, yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı olayda, sanık …’nin yaralanmalarının niteliği dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince makul düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği halde yazılı şekilde 3/4 oranında haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/202 Esas, 2015/331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı

Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;
1. Sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kalması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Vesaire,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Tanık …ile katılan …’in daha önceden evli oldukları, ancak olay tarihi olan 12.09.2013 tarihinden bir yıl önce boşandıkları, katılan …’in …’e yönelik daha önceki eylemleri nedeniyle hakkında …’in konutuna yaklaşmaması hususunda mahkeme kararı bulunduğu, olay günü olan 12.09.2013 günü …ile aynı mahallede oturan sanık …’nin …’in oturduğu bahçe içindeki evin kapısı önünde gece saat 00.20 sıralarında konuştukları, bu sırada katılan …’in evin çatısından kiremit parçası ve bıçak elinde olduğu halde aralarında eskiye dayalı husumet bulunmayan sanık … ile …’in konuştukları yere geldiği, küfür ederek sanık …’ye elindeki bir kiremit parçasıyla saldırdığı, kiremiti sanık …’ye vurduğu, daha sonra katılan …’in elinde bulunan bıçakla sanık …’ye vurmaya devam ettiği, boğuşma sırasında katılan …’in elindeki bıçağı yere düşürdüğü, yere düşen bıçağı sanık …’nin aldığı, katılan …’e bıçakla bir çok kez vurduğu, bu sırada …’in 155’i aradığı, katılan …’in bıçağı alarak olay yerinden kaçtığı, kısa bir süre sonra olay yerine polislerin geldiği, olay nedeniyle sanık …’nin sol el bileğinde 2 adet kesi, sağ meme letaralinde yaklaşık 2 cm kesi, sağ elde sıyrık olup bu şekilde yaralandığı ve yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu, katılan …’nin ise 4 ayrı kesici delici alet yaralanmasının bulunduğu, bu yaralanmalarından 2 adedinin batın ve toraksa nafiz olup, yaşamını tehlikeye soktuğu, 4 adet kesici alet yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Katılan … ve tanık …’in beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. … Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 14.04.2015 tarihli raporuna göre; “…’nin sol aksiller bölgede yaklaşık 3 cm lik kesi, sol meme üst dış kadranında 5 cm lik kesi, siternum sol kenarda yaklaşık 0,5 cm lik kesi, sol iliak kanat üzerinde 5-6 cm lik kesi ve cilt altı abrazyonu, posteriyor aksiller çizgi 12. Kot hizasında batına nafiz 2 cm lik kesi, sol hemopnömotoraks ve dalakta grade bir laserasyon olduğu, göğüs tüpünün takıldığı, bu haliyle şahısta yaralanmanın şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğunu, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı,” şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir

IV. GEREKÇE
A. Meşru Savunma
Sanık …’nin katılan … ile boğuşma sırasında yere düşen bıçağı alarak ele geçirilemeyen bu bıçakla katılan …’i yaraladığı, katılan …’in Olay ve Olgular başlığı altında (4) numaralı paragrafta içerik ve ayrıntıları belirtilen yaralanmasının niteliği, aldığı darbe sayısı, darbelerin vurulduğu bölge, vuruş şiddeti, olayda kullanılan bıçağın niteliği, istenilen bölgeye vurulma imkanının bulunması, bu sırada sanık …’nin bıçağı düşürüp katılan …’in bıçağı yerden alıp olay yerinden uzaklaşması, sanık …’nin eylemine bıçağı düşürmesi sebebiyle son vermesi karşısında sanık …’nin öldürme kastıyla hareket ettiğinin kabulü gerektiği, olayda sanık lehine meşru savunma koşullarının bulunmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesair
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/55 Esas, 2020/196 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.