YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/17320
KARAR NO : 2023/785
KARAR TARİHİ : 06.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2020/16673 Esas, 2022/19173 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli ve KD-2022/151167 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesi uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, “Sanığa atılı 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun’un 15/1 inci maddesi gereğince kurulan mahkumiyet hükmünden sonra ancak Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin ilamının tarihinden önce Anayasa Mahkemesi’nin 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan “…kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin “…seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, ayrıca 08.07.2021 tarihli 7331 sayılı Kanunun 22 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 250 nci maddesinin on birinci fıkrasına eklenen ek cümle gereğince seri muhakeme usulünün bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması halinde uygulanabilmesi mümkün değil ise de, sanık hakkında kurulan diğer mahkumiyet hükümlerinin niteliğine ve oluşa göre 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun birlikte işlenen suç olarak kabul edilemeyeceği ve suç tarihine göre de 5271 sayılı CMK’nın 250 nci maddesinin on birinci fıkrasının engel oluşturmayacağı değerlendirildiğinden, Yüksek Daire kararına karşı sanık … lehine 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulması gerektiği”ne, onama ilamının kaldırılmasına ve sanık … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar Ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15 inci maddesinin birinci fıkrası ile birlikte, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrasında düzenlenen alenen hakaret suçu ile aynı Kanunun 265 inci maddesinin birinci fıkrasına düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükümler kurulması ve 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin sekizinci fıkrasındaki “Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme gereğince, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2020/16673 Esas, 2022/19173 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.02.2023 tarihinde karar verildi.