Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2022/4544 E. 2022/9615 K. 29.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/4544
KARAR NO : 2022/9615
KARAR TARİHİ : 29.12.2022

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince verilen 09.07.2020 gün ve 2020/53 – 2020/698 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.01.2022 gün ve 2020/6456 – 2022/604 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından maddi hata düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve maddi hata düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Her ne kadar Dairemizin 2020/6456 Esas ve 2022/604 Karar sayılı ilamına karşı maddi hataya dayalı düzeltme isteminde bulunulmuş ise de davalı vekilinin maddi hata dilekçesi olarak sunduğu dilekçede dayandığı olguların maddi hata olarak değerlendirilemeyecek olmasına, tanımaya konu ilamın verildiği mahkemede ilgili hukuka göre değerlendirilecek bulunmasına, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’a göre tanımaya ilişkin somut davada ele alınamayacak olmasına, tanımaya konu kararı veren Cenevre Kantonu Bidayet Mahkemesi’nde yani İsviçre’de ilgili hukuka göre yargılamanın iadesi talebine konu olacak olmasına göre HMK’nın 304. maddesi uyarınca herhangi bir maddi hata bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin maddi hataya dayalı düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin maddi hataya dayalı düzeltme isteminin REDDİNE, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmayıp karar düzeltme talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, HMK’nun 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. maddesi uyarınca karar düzeltme talep eden davalının takdiren 1.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, 29.12.2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalı vekili, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince verilen 09.07.2020 tarih ve 2020/53 Esas, 2020/698 Karar sayılı kararı temyiz etmiş, karar Dairenin 25.01.2022 tarihli kararı ile onanmıştır.
Dairenin 25.01.2022 tarihli kararı kesindir.
Davalı vekili bu kez Daire kararında maddi hata olduğu, temyiz itirazlarının incelenmediği gerekçesiyle onama ilamının düzeltilerek temyiz itirazları konusunda karar verilmesini istemiş ise de, Dairenin 25.01.2022 tarihli onama kararında düzeltilmesi gerekir bir maddi hata bulunmamaktadır.
Davalı vekilinin talebi, 6100 sayılı HMK 304 vd. maddelerinde düzenlenen hükmün tashihi istemine ilişkin olup, Yasa hükümlerinde talebin reddi halinde disiplin para cezasına hükmolunacağına ilişkin herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir.
Sayın çoğunluk tarafından, davalı aleyhinde Yasa’da yer almayan disiplin para cezasına hükmedilmesi, Ceza Hukukunun temel kurallarından olan “suç ve cezada kanunilik” ilkesine aykırıdır.
Davalının talebi HMK 361 vd. maddelerinde düzenlenen temyiz talebi niteliğinde bulunmadığından HMK 368 maddesi hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir.
Açıklanan nedenlerle davalı aleyhinde disiplin para cezasına hükmedilmesine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.