Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/12849 E. 2023/418 K. 09.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12849
KARAR NO : 2023/418
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

… Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2009 tarihli ve 2009/620 Soruşturma, 2009/200 Esas sayılı iddianamesi ile 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca açılan davada yapılan yargılama neticesinde … Sulh Ceza Mahkemesinin 23.07.2010 tarihli ve 2009/154 Esas, 2010/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 25 … hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, verilen hapis cezasının aynı Kanun’un 51 … maddesi uyarınca ertelenmesine ve 51 … maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sanığın bir yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Bu karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir.
Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği silahla kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme ve alenen hakaret suçlarına ilişkin … Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2012 tarihli ve 2011/81 Esas ve

2012/97 Karar sayılı kararı ile bulunulan ihbar sonucu … Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2017 tarihli ve 2017/22 Esas, 2017/51 Karar sayılı kararı ile sanığın 25 günlük hapis cezasını içerir erteli mahkumiyet hükmünün aynen infazına karar verilmiştir. Bu karara karşı sanığın vasisi tarafından yapılan itiraza ilişkin Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.08.2017 tarihli ve 2017/251 Değişik iş sayılı kararıyla … Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2017 tarihli ve 2017/22 Esas, 2017/51 Karar sayılı kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek itirazın reddine karar verilmiş ve karar böylece kesinleşmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 19.04.2021 tarihli ve 2020/18240 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2021 tarihli ve KYB-2021/62208 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2021 tarihli ve KYB-2021/62208 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan 25 … hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz … ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası;
“…
(3) Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz … ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.
…”
Şeklinde düzenlenmiştir.
2. … Sulh Ceza Mahkemesinin 23.07.2010 tarihli ve 2009/154 Esas, 2010/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 25 … hapis cezası verilmiştir. Adli sicil kaydına göre sanığın suç tarihinden önce işlediği suçlardan hapis cezası ile mahkum olduğu bir ilamının bulunmadığı belirlenmiştir.
5. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında hükmolunan 25 günlük hapis cezasının süresi ve adli sicil kaydı dikkate alınarak, adli para cezası veya diğer seçenek yaptırımlardan birine

çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.08.2017 tarihli ve 2017/251 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeni daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;
“6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca tayin olunan 25 günlük hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle aynı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca suçlunun kişiliği, şahsi ve ekonomik durumu gözetilerek, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince günlüğü 20,00 TL’den 500,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, hükümden 53 üncü maddenin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2023 tarihinde karar verildi.