YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18257
KARAR NO : 2023/847
KARAR TARİHİ : 27.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2015 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.
2. İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında belirtilen suçtan aynı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, suç işleme kastı olmadığına, suçun müştekisinin … olmadığına, davanın mükerrer dava olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına yöneliktr.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın harici satış sözleşmesi ile sattığı aracın borcunun ödenmemesi nedeniyle resmi devrini yapmayarak, aracın kendisine teslim edilmesi amacıyla aracın çalındığı yönünde şikayetçi olması suretiyle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Sanığın 08.04.2014 tarihinde avukatı aracılığı ile İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği dilekçesinde iftiradan döndüğü belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın aynı eylemi ile ilgili olarak, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/31599 Soruşturma numaralı dosyasında 5237 sayılı Kanun’un 271 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açıldığı ve İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/703 E., 2016/254 K. sayılı dosyasında 10 ay hapis cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.
2. 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü bulunmaktadır.
3. Bu nedenlerle İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesince aynı fiil nedeniyle açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli kararında sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde karar verildi.