YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33328
KARAR NO : 2023/11082
KARAR TARİHİ : 20.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2012/134 esas, 2012/501 sayılı ve 10.10.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 7.600,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2…. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/178 esas, 2014/300 sayılı ve 04.09.2014 tarihli kararı ile sanığın 18.04.2014 tarihinde işlediği kasten yaralama suçu ile cezalandırılmasına karar verilerek Yerel Mahkeme dosyasına ihbarda bulunulmuştur.
3…. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/889 esas, 2015/318 sayılı ve 25.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün açıklanarak 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4.Yargıtay 18.Ceza Dairesi’nin 2018/8188 Esas, 2019/17378 sayılı ve 09.12.2019 tarihli kararının sanığın temyizi üzerine bozulmasına karar verilmiştir.
5…. Asliye Ceza Mahkemesi’nin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin müştekinin annesine yönelik davranışı nedeni ile olaya sebebiyet verdiği, suçun sübut bulmadığı ve resen belirlenecek nedenlere ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın haciz sırasında avukat olan müştekiye yönelik onur ve şerefini rencide edecek şekilde hakaret ettiği sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Tüm dosya kapsamı, tutanak ve haciz tutanağı içeriği dikkate alındığında sanığın temyiz talepleri kabule şayan görülmemiştir.
B.Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
1.Sanığın hakaret eylemlerini kısa zaman aralığı içerisinde, aynı suç işleme kararıyla ve birbirini takip eden söz ve davranışlarla gerçekleştirmesi dolayısıyla eylemlerin hukuken bir bütün halinde tek bir hakaret fiilini oluşturduğu gözetilmeden 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanması,
2.Hakaret eyleminin gerçekleştiği yer tespit edilerek, sonucuna göre hakaret suçundan verilen cezada, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasına göre artırım yapılıp yapılmayacağının tartışılmaması,
3.Aleniyetin gerçekleşmediğinin kabulü halinde,
17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği, sair temyiz sebepleri bakımından yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
20.02.2023 tarihinde karar verildi.