Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2021/23551 E. 2023/8971 K. 28.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/23551
KARAR NO : 2023/8971
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : Esastan red

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/53140 soruşturma No.lu 05.05.2010 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (d) ve (h) bentleri, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca nitelikli yağma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. … 9.Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2018 tarihli ve 2015/296 Esas, 2018/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (d) ve (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

3. … Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 31.05.2018 tarihli ve 2018/678 Esas, 2018/1234 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1. Sanığın atılı suçu işlemediğine
2. Şikâyetçinin teşhisinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna,
3. Kolluk teşhisinin hukuka aykırılığına,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık …’in haklarında mahkumiyet kararı verilen diğer sanıklar … ve … … ile birlikte 34 .. …. plaka sayılı araçla ile şikâyetçi …’ın evine gittikleri, sanıklardan …’in, şikâyetçi …’ın kafasına sert bir cisimle vurduktan sonra ellerini bağladığı ve şikâyetçi evde bulunan bir adet ev telefonu ile bir adet cep telefonunu aldıkları, … … ve …’in bu sırada … ile birlikte oldukları, daha sonra evin bitişiğindeki hayvan ağılından beş adet koyunu aldıkları ancak koyunları bir süre sonra serbest bıraktıkları maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Şikâyetçinin aşamalarda değişmeyen beyanları mevcuttur.

3. Sanık aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Zarar giderimine ilişkin 21.01.2018 tarihli ptt dekontu dosya arasında bulunmaktadır.

5. Kolluğun 26.01.2010 tarihli ev arama ve yakalama tutanağına göre, Taner Eşme isimli şahsa yönelik arama sırasında belirtilen ikamette sanık …’in yakalandığı belirtilmiştir.

6. Kolluğun 26.01.2010 tarihli teşhis tutanağında; şikâyetçinin sanık …’i kesin olarak teşhis ettiği belirtilmektedir.

7. Olay yeri inceleme raporu dosya arasında bulunmaktadır.

8. Sanığın annesi olan …’in sanığın kimlik bilgilerine ilişkin beyanı ile nüfus kayıt örneği dosya arasındadır.

9. Şikâyetçinin 07.11.2017 tarihli mahkeme beyanında; teşhis tutanağını doğruladığı, duruşma salonunda bulunan sanık …’in olay sırasında başına sopa ile vuran kişi olduğunu, emin olduğunu belirttiği görülmektedir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki beyanında kafasına sert bir cisimle vurulduğunu ve diğer iki kişide bıçak olduğunu belirtmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 149/1-a maddesiyle uygulama yapılmamışsa da, mahkemece yapılan uygulamaya göre belirlenen temel cezanın miktarı olaya uygun düştüğü anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamış eleştiri ile yetinilmiş, eleştiri dışında mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada ön görülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından; sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde, sanık müdafinin ileri sürdüğü temyiz sebepleri bağlamında yapılan incelemede,

1. Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık …’in temyiz dışı sanıklar … ve … … ile birlikte 34 .. … plaka sayılı araçla ile şikâyetçi …’ın evine gittikleri, sanık …’in, şikâyetçi …’ın kafasına sert bir cisimle vurduğu, daha sonra ellerini bağladıkları ve şikâyetçinin evinde bulunan bir adet ev telefonu ile bir adet cep telefonunu aldıkları, ayrıca 5 adet koyunu araca yükleyerek götürmek istedikleri fakat aracın arıza yapması üzerine aracı olay mahallinde bırakarak kaçtıkları, hayvanları bu nedenle götüremedikleri, maddi vakıanın şikâyetçinin olayın oluşuna uygun, tutarlı, aşamalarda değişmeyen beyanları ile desteklendiği, sanık hakkında kollukta yapılan teşhis usulüne uygun olmasa da, şikâyetçinin sanıkla mahkemede yüzleştirilmesi üzerine sanığı duruşmada kesin ve net olarak teşhis ettiği, şikâyetçinin zararının kovuşturma aşamasında giderildiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) ve (h) bentleri ve 168 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan nitelikli hale vücut verdiği, şikâyetçinin aşamalarda değişmeyen beyanı, savunması ve kolluk tutanakları karşısında, eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın suç tarihinde birden fazla kişi ile birlikte şikâyetçinin ellerini bağlayarak etkisiz hale getirmesi şeklinde gerçekleşen eylemi yönünden, hakkında “Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçundan zaman aşımı içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 31.05.2018 tarihli ve 2018/678 Esas, 2018/1234 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.