YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5654
KARAR NO : 2023/498
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Vezirköprü Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2016 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2016/59 Esas, 2016/277 Karar sayılı

kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın, suça konu taşınmazda işçi sıfatıyla, işvereninden aldığı talimatlar doğrultusunda hareket ettiğine, katılana ait taşınmazdan herhangi bir menfaat sağlamadığı gibi, katılanın taşınmazına yönelik hiçbir tecavüzü de olmadığından suçun unsurlarının oluşmadığına, suç kastının olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, … İnşaat isimli firmada saha mühendisi olarak çalışan sanığın, …-… Devlet Yolunun yapımı sırasında katılanın arazisine tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
2. 03.12.2015 tarihli … bilirkişi raporunda; sanık tarafından yapılan menfezin katılana ait … Mahallesi 126 Ada 64 nolu parsele 72,93 m2 tecavüzlü olduğu tespit edilmiştir.
3. Karayolları Genel Müdürlüğü 7. Bölge Müdürlüğünce suça konu taşınmaz ile ilgili olarak alınan bir kamulaştırma kararının bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1 .Sanık müdafii, suçun unsurlarının oluşmadığına, suç kastının olmadığına ilişkin temyiz talebinde bulunmuş ise de; katılanın, sanığı tecavüze son vermesi konusunda uyarmasına rağmen taşınmazına yönelik haksız kullanımın halen devam ettiğini beyan etmesi, sanığın, yapılan işgali 65 m2’ye kadar düşürdüğünü beyan ederek tevil yoluyla ikrarda bulunması ve bilirkişi raporu ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, katılana ait araziye tecavüz ettiği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2016/59 Esas, 2016/277 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 tarihinde karar verildi.