Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/7 E. 2023/8745 K. 13.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/7
KARAR NO : 2023/8745
KARAR TARİHİ : 13.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2019 tarihli ve 2019/435 Esas, 2021/18370 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. … 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2019 tarihli ve 2019/435 Esas, 2021/18370 Karar sayılı kararı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 29.11.2021 tarihli ve 2021/11966 Esas, 2021/18370 Karar sayılı ilâmıyla;
“Sanık hakkında denetim süresinde suç işlendiğinden bahisle hükmün açıklandığı, hükmün açıklanmasına esas olan suçun 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde yer alan mala zarar verme suçu olduğu, bu suçla ilgili olarak hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ”etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca; ”Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı 151. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu … 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2022 tarihli ve 2021/561 Esas, 2022/138 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1, 62 nci maddesi le 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.08.2022 tarihli ve 2022/98663 sayılı, düşme görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. GEREKÇE
Soruşturma evraklarının onaylı örneklerinin iş bu temyiz incelemesine konu dosya içerisinde ve uyap kayıtlarında bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu soruşturma evraklarının aslı ya da onaylı suretlerinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde temini ile karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 169 uncu maddesine aykırı davranıldığı belirlenmiştir.

III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen … 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2022 tarihli ve 2021/561 Esas, 2022/138 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.02.2023 tarihinde karar verildi