YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33824
KARAR NO : 2023/877
KARAR TARİHİ : 07.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Fuhuş

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci , 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Tebliğname’de sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinde düzenlenen erteleme hükmünün uygulanmamasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık olduğu gerekçesiyle kararın bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizinin sanığın atılı suçları işlemediğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü mağdur …’nin fuhuş yaptığı ihbarı üzerine ve kolluk kuvvetlerince yapılan çalışmada mağdur polis memurları … ve … ‘nin mağdurla ve mağdurun fuhuş yapması konusunda ona yer temin eden sanıkla irtibat kurmaları üzerine sanığa ait ikamette buluştukları, polis memurları tarafından fuhuş için mağdura seri numarası önceden tespit edilmiş 100,00 TL verildiği, mağdurun fuhuş için hazırılık yaptığı esnada polislerin tanıtım kartlarını gösterdikleri ve sanığı yakaladıkları olayda sanığın fuhuş için yer temin etme suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Sanığın suç işlemediğine yönelik ileri sürdüğü temyiz talebi bakımından
Sanığın polis memurları olan tanıkları arayarak mağdurun fuhuş yapması için temin ettiği evine yönlendirmesi, mağdur ve tanıkların aşamalardaki istikrarlı beyanları, olay ve yakalama tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik temyiz talebi bakımından
Mahkemenin, sanığın suç işleme eğilimi değerlendirerek sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinde düzenlenen erteleme kurumlarının uygulanmamasına yönelik takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş olup bu nedenle Tebliğname’deki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.02.2023 tarihinde karar verildi.