YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11578
KARAR NO : 2023/448
KARAR TARİHİ : 16.02.2023
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aralık Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2012/445 Esas, 2015/469 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.
2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 23.12.2020 tarihli ve 2020/15434 Esas, 2020/19985 Karar sayılı ilâmı ile;
“1) Katılan hakkında Erzurum Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 05.08.2015 tarihli raporda, katılanın yaralanmasının yüzünde sabit ize ya da duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olup olmadığının belirlenebilmesi için katılanın muayene edilmesi gerektiği belirtildiği hâlde, bu hususlarda rapor aldırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,”
Nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.
3. Aralık Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/175 Esas, 2021/518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri;
1. Pişman olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Orantılılık ilkesine aykırı olarak fazla ceza tayin edildiğine,
3. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık … ve hakkındaki hükümler temyize gelmeyen dava dışı abisi … ile katılan … arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü saat 20:30 sıralarında katılan tarlasını sulamak için motosikleti ile yolda giderken sanık … ile abisinin motosiklet ile katılanın peşinden gidip yolunu kestikleri ve sopalarla katılana saldırıp ağır 4 üncü derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.
2. Sanık üzerine atılı suçu inkar etmekle birlikte pişman olduğunu beyan etmiştir.
3. Bilgi sahibi olan tanıkların beyanları dava dosyasında mevcuttur.
4. Katılan hakkında bozma öncesi Erzurum Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 05.08.2015 tarihli adlî muayene raporunda; “yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (4) üncü derecede etkilediği” şeklinde görüş bildirildiği anlaşılmıştır.
5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.
6. Bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sırasında bozma ilamı doğrultusunda Iğdır Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 13.04.2021 tarihli adlî muayene raporunda; “Kişinin yaralanmasının yüzünde sabit ize ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olmadığının,” tespit edildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Beraat Kararı Yönünden
Katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları ile uyumlu adlî rapor içeriği ve sanığın da pişman olduğuna dair tevilli anlatımları karşısında, sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile dosyada mevcut deliller ile hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Fazla Ceza Yönünden
Mahkemece “Olayın oluş şekli, sanığın kastının yoğunluğu, suçu işlemesindeki sebat ve ısrar, suçun işleniş şekli göz önünde bulundurularak…” şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayanılarak cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Vesaire Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aralık Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/175 Esas, 2021/518 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.02.2023 tarihinde karar verildi.