YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27578
KARAR NO : 2023/919
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli 2015/238 Esas, 2015/850 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ile vekilinin temyiz isteğinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin tamamının toplanmadığına, eksik soruşturma yapıldığına ve eylemlerin subut bulmasına rağmen sanığın cezalandırılmadığına, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın Türkiye Belediyeler Birliği’nde avukat olarak görev yaptığı, aynı birlikte genel sekreter olan sanığın katılanı odasına çağırıp, yazmış olduğu kitap nedeniyle aşağılamaya çalıştığı, katılanın kitabını savunması üzerine sanığın “Susarsan senin hayrına olur.” diyerek tehditte bulunduğu, birim içerisinde yapılan bir toplantı sırasında da “Doğum izninden döndün mü …” diyerek katılana hakaret ettiğinden bahisle açılan davaya ilişkin Mahkemece atılı suçlardan beraat kararı verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, atılı suçların yasal unsurları oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik katılan ile vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan “CMK’nın 223/2-e maddesi” ifadesi çıkarılarak yerine “suçların yasal unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde karar verildi.