Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/30802 E. 2023/3816 K. 15.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/30802
KARAR NO : 2023/3816
KARAR TARİHİ : 15.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın her aşamadaki ikrarı, tanıkların kovuşturma aşamasındaki beyanlarında hakaret olayını doğrulamaları karşısında sanığın üzerine atılı hakaret suçunun işlediği sabit olduğundan sanığın cezalandırılması yerine beraatine karar verildiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Katılanın talebi üzerine olay tarihinde … Elektrik Dağıtım A.Ş (…) yetkililerinin katılanın evine geldikleri, katılanın da görevlileri elektrik direğinin bulunduğu sanığın evinin bulunduğu yere götürdüğü sırada sanığın dışarı çıkarak katılana hakaret içeren söz sarf ettiği iddiası ile kamu davasının açıldığı belirlenmiştir. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın başlangıçtan beri alınan birbiri ile uyumlu ve tutarlı savunmaları ile atılı suçlamayı kabul etmediği, dinlenen tarafsız tanık …’nin sanığın hakaretine ilişkin herhangi bir şey duymadığını beyan ettiği, dinlenen tanık beyanı da göz önüne alındığında sanığın üzerine atılı suçu işleyip işlemediği hususunda şüphe oluştuğu, sanığın atılı suçlar nedeni ile cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak yeterli ve kesin delil elde edilemediği anlaşıldığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.
2.Sanığın her aşamada katılan kendisine “Ne olacak lan.” dediği için atılı suçu işlediğini beyan ederek atılı suçlamayı ikrar ettiği ve tanık …’nin her aşamada istikrarlı ve sanığın savunması ile uyumlu anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.
3.Katılanın ve tanık …’nin her aşamada istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.
4.Tanık …’nin kovuşturma aşamasında tespit olunan beyanında olay tarihinde kimin kime ne dediğini duymadığına yönelik anlatımda bulunduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık her aşamadaki katılanın kendisine “Ne olacak lan.” dediği için atılı suçu işlediğine yönelik savunması ve tanık …’nin sanık savunmasını destekleyen istikrarlı beyanları, katılan ve tanık …’nin olay tarihinde sanığın katılana hakaret ettiğine yönelik istikrarlı ve birbiriyle uyumlu beyanları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin birinci fıkrasını uygulanma imkânı da tartışılarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.02.2023 tarihinde karar verildi.