YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/10781
KARAR NO : 2023/505
KARAR TARİHİ : 26.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/205 E., 2022/1946 K.
DAVA TARİHİ : 04.12.2018
HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2018/1317 E., 2020/511 K.
Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması ve tahliye uyuşmazlığından dolayı yapılan inceleme sonunda, İlk Derece Mahkemesince istemin kısmen kabulü ile takibin 67.271,95 TL asıl alacak ve 12.172,00 TL işlemiş faiz üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, borçlunun kabul edilen asıl alacağın (67.271,95TL) %20’si oranında icra inkar tazminatına, alacaklının ise reddedilen asıl alacağın(31.194,05TL) %20’si oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine ve borçlunun taşınmazdan tahliyesine karar verilmiştir.
Kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine alacaklı tarafından katılma yoluyla istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının esastan reddine hükmedilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararının borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine alacaklı tarafından da katılma yoluyla temyiz edildiği görülmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
02.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun’un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01.01.2020 tarihinden itibaren yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası’na, 01.01.2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası’na, 01.01.2022 tarihinden itibaren de yüz yedi bin doksan Türk Lirası’na çıkarılmıştır.
1-Dosya içeriğine göre borçlunun temyizi 67.271,95 TL asıl alacak ve 12.172,00 TL işlemiş faize ilişkin itirazın kaldırılmasına ve 67.271,95 TL üzerinden hükmedilen % 20 oranında ( 13.454,39 TL) icra inkar tazminatına ilişkin olup temyize konu edilen toplam miktar 92.898,34TL olmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.
2-2004 sayılı İİK’nın “Temyiz yoluna başvurma ve incelenmesi ” başlıklı 364. maddesinin 2. fıkrasında, “Yukarıda belirtilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurma ve incelenmesi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre yapılır.” hükmüne yer verilmiştir. 6100 sayılı HMK’nın 366/1. maddesinde; Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ila 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır.” hükmü, yine katılma yoluyla başvurma “başlığı altında düzenlenen 348/2. maddesinde; istinaf yoluna başvuran, bu talebinden feragat eder veya talebi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esasa girilmeden reddedilirse katılma yolu ile başvuranın talebi de reddedilir” hükmü yer almaktadır.
Buna göre; katılma yolu ile temyiz, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlı olup ona tabidir. Bu nedenle asıl tarafın temyiz talebi esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile temyiz talebi de reddedilir.
Hal böyle olunca, borçlunun temyiz talebi esasa girilmeden reddedildiğinden, katılma yoluyla temyiz talebinde bulunan alacaklının temyiz talebinin de 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2 maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK’nın 366 ve 348/2. maddeleri uyarınca reddi gerekir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1-5311 sayılı Kanunla değişik İİK’nın 364/1-2. maddeleri ve 6100 sayılı HMK’nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca borçlunun temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
2- Borçlunun temyiz talebi esasa girilmeden reddedildiğinden, katılma yoluyla temyiz talebinde bulunan alacaklının temyiz talebinin de 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’ nın 364/2 maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 366 ve 348/2. maddeleri uyarınca REDDİNE,
Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.