YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15915
KARAR NO : 2023/49
KARAR TARİHİ : 10.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık …’ın temyiz isteği yönünden; adı geçen sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra öne sürüldüğü belirlenmiştir.
Sanık …’ın temyiz isteği yönünden hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı
Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/442 Esas, 2015/887 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’ın temyiz talebi kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanıkların 27.05.2015 günü saat 21:11 sıralarında şikayetçinin iş yerinin önünde açıkta bırakılmış olan makine parçalarını alarak araca yükledikleri, 21:15 te iş yeri önünden ayrıldıkları, 29.05.2015 günü saat 06:56 sıralarında tekrar birlikte aynı iş yeri önüne gelerek makine parçalarını araca yükledikleri ve 06:58 de olay yerinden ayrıldıkları, olay yerinde görülen aracın plakasının tespit edilmesi ile sanık …’a ait olduğunun anlaşılması üzerine sanığın alınan ifadesinde eylemleri sanık … ile birlikte gerçekleştirdiklerini ikrar ettiği anlaşılmıştır.
2. Sanık …’ın mahkemedeki savunmasında suçlamaları ikrar ettiği görülmüştür.
3. 04.09.2015 tarihinde yapılan keşif sonucunda hazırlanan 01.10.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre makine parçalarının alındığı yerin iş yerinin eklentisi niteliğinde bulunmadığı, iş yeri önündeki açık alan olduğu, olay yeri ve çevresinin iş yerleri olmasından dolayı genel olarak benimsenen haliyle, her iş yerinin, aynı şekilde önündeki boş açık alanlara araçları park edip, malzemelerini koyduğu, keşifte de tespit edildiği üzere dışındaki eşyalarla iş yeri önü sahası belirlendiği ve adet gereği iş yeri önüne bir kısım eşyaların koyulduğu tespit edilmiştir.
4. 29.05.2015 tarihli CD çözüm tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.
5. Sanığın adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık …’ın Temyiz İsteği Yönünden
1. Sanığın yokluğunda verilen hükmün duruşmada bildirmiş olduğu adresine tebliğe gönderildiği ve 10.02.2016 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.10.2019 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık … …’in temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık …’ın Temyiz İsteği Yönünden
1.5237 sayılı TCK’nın 53. Maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. Maddesi ile TCK’nın 53. Maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. 27.05.2015 tarihli eylemin saat 21:11 de başlayarak 21:15 te sona erdiğinin tespit edildiği, UYAP sisteminden elde edilen verilere göre suç tarihinde güneş batış saatinin 20:08 olduğu ve 21.08 itibarıyla gece sayılan zaman diliminin başlamış olması cihetiyle eylemin gece gerçekleştiği anlaşılmasına rağmen 5237 sayılı Kanun’un 143. Maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde hukuka aykırılık bulunmuş ise de temyiz edenin sıfatı gözetilerek bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, herhangi bir hukuka aykırılık bulunmayan hükme yönelik, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
A. Sanık …’ın Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe (A) bölümünde açıklanan nedenlerle adı geçen sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık …’ın Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/442 Esas, 2015/887 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.01.2023 tarihinde karar verildi.