YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11007
KARAR NO : 2023/707
KARAR TARİHİ : 28.02.2023
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2014/1564 Esas, 2016/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2014/1564 Esas, 2016/185 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)3. Ceza Dairesinin 27.10.2020 tarihli ve 2020/7134 Esas, 2020/14888 Karar sayılı kararıyla;
“1)Basit Yargılama Usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2)Sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır ilamının tekerrüre esas alınmaması,
3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı uyarınca hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu..”
Nedenleriyle bozulmasına, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince tekerüre esas alınan ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.
3. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/454 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Trafikte yol verme meselesinden çıkan tartışmada sanığın bıçakla vurarak katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı inkar etmiş, Gaziosmanpaşa Adli Tıp Şubesinin 03.12.2014 tarihli raporunda; katılanın ”basit tıbbi müdahale ile giderilebilir” şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sübut
Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarını doğrulayan 03.12.2014 tarihli Adli Tıp raporuna göre sanığın üzerine atılı suç sabit olduğundan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Kazanılmış Hak
Dairemizin 27.10.2020 tarihli bozma ilamı öncesi verilen 03.03.2016 tarihli kararda sanık hakkında 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrüre esas alındığı, hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz bulunmadığı dikkate alınmaksızın, bozmadan sonra kurulan hükümde sanık hakkında ”4 yıl 2 ay hapis cezasına” ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması suretiyle kazanılmış hak ihlaline yol açacak şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/454 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür uygulamasının yapıldığı paragrafın sonuna gelmek üzere ”1412 sayılı Kanunun 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince tekerrüre esas alınacak ceza miktarı açısından İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2012 tarihli ve 2011/245 Esas, 2012/300 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 5 ay hapis cezasının dikkate alınmasına” şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.02.2023 tarihinde karar verildi.