YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2087
KARAR NO : 2023/428
KARAR TARİHİ : 15.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli 2015/45 Esas 2015/413 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak 225 gün, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 oranında artırım yapılarak 300 gün, 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 250 gün adli para cezası 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sonuç 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddenin altıncı fıkrası uyarınca sürücü belgesinin altı ay geri alınmasına karar verilmiştir.
2. … 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli 2015/45 Esas 2015/413 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 11.06.2015 tarihli ve 2015/45 Esas 2015/413 Karar sayılı kararı ile uzlaşma hükümleri uygulanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2020 tarihli ve 2019/12 Esas 2020/7 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak 225 gün, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 oranında artırım yapılarak 300 gün, 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 250 gün adli para cezası 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sonuç 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddenin altıncı fıkrası uyarınca sürücü belgesinin altı ay geri alınmasına karar verilmiştir.
4…. 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2020 tarihli ve 2019/12 Esas 2020/7 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 21.09.2021 tarihli ve 2021/3839 Esas, 2021/6070 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5…. 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli ve 2021/710 Esas 2022/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak 225 gün, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 oranında artırım yapılarak 300 gün, 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 250 gün adli para cezası 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sonuç 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddenin altıncı fıkrası uyarınca sürücü belgesinin altı ay geri alınmasına karar verilmiştir.
6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.04.2020 tarihli ve 2022/54758 sayılı, ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; aldığı cezayı ve sürücü belgesinin geri alınmasını hak etmediğine ve beraatini talep ettiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Yerel Mahkemenin Kabulü
Sanığın emniyet şeridinden hızlıca arabası ile gelerek, yeşil ışıkta karşıdan karşıya geçmekte olan ve son anda kırmızıya dönen ışıkta müştekiye çarparak kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebep olduğu, sanığın emniyet şeridine hızlı gelip kendisine yeşil ışık yanması aşamasında trafik ışıklarının bulunduğu yerde müştekiye çarpması şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksirin bulunduğu, böyle bir eylem nedeni ile birine çarpabileceğini ön gördüğü halde eylemi gerçekleştirdiği, trafik kazasının oluşumunda asli kusuru bulunduğuna ilişkin rapor birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediği kanaatine varılmıştır.
2.Adli Tıp Kurumu … Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 20.11.2014 tarihli raporda, şikayetçi …’nın hayat fonksiyonlarını orta (2.) derece etkileyecek düzeyde kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı belirlenmiştir.
3.Kaza tespit tutanağına göre, meskun mahalde, gündüz vakti, sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile bölünmüş karayolunda emniyet şeridini kullanarak seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde kendisine kırmızı ışık yandığı halde yola devam etmek isterken karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya …’ ya aracının sağ ayna kısmıyla yaya geçidi üzerinde çarptığı, sanık sürücünün kırmızı ışık ihlali nedeniyle kusurlu olduğu, şikayetçi yayanın herhangi bir kural ihlalinin olmadığı olay yerinde yapılan incelemelerden ve izlenen kamera kayıtlarından anlaşıldığı belirtilmiştir.
4.Trafik polis memuru bilirkişi tarafından düzenlenen 28.05.2015 tarihli raporda sanık sürücünün kırmızı ışıkta geçme ve araçların sağından veya banketlerden yararlanmak suretiyle geçme kurallarının ihlal etmesi nedeniyle meydana gelen olayda tamamen kusurlu olduğu belirlenmiştir.
5.Olay anına ilişkin kamera görüntülerini inceleyen polis memuru bilirkişinin düzenlediği 08.06.2014 tarihli raporda, sanığın kullandığı araçla kırmızı ışıkta bekleyen araçların yanından emniyet şeridine geçiş yaparak seri bir şekilde kırmızı ışık ihlali yaparak geçiş anında, yayalar için yanan yeşil ışıkta karşıya geçen şikayetçi yayaya çarptığı ve sanığın tamamen kusurlu olduğu tespit edilmiştir.
6.Olay nedeniyle yaralanan … sanıktan şikayetçi olup taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır.
7.Sanık savunmalarında kırmızı ışık ihlali yapmadığını savunmuş olup hakkında lehe hükümlerin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep etmiştir.
IV. GEREKÇE
Dosya içeriğine göre, sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile bölünmüş karayolunda emniyet şeridini kullanarak seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde kendisine kırmızı ışık yandığı halde yola devam etmek isterken karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya …’ ya aracının sağ ayna kısmıyla yaya geçidi üzerinde çarpması neticesinde …’ nın hayat fonksiyonlarını orta (2.) derece kırık oluşacak şekilde yaralanmasına tamamen kusurlu olarak neden olduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak, 5237 sayılı Kanun’un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrasının, aynı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın temyiz dilekçesinin temyiz sebebi içerdiği anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden;
Sanığın tamamen kusurlu olarak bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda cezalandırılmasında ve sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli ve 2021/710 Esas 2022/143 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.02.2023 tarihinde karar verildi.