YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27867
KARAR NO : 2023/6
KARAR TARİHİ : 09.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … (…) Asliye Ceza Mahkemesinin, kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği, kendisine ait aracın hurdaya ayrılması işlemleri için sanığa verdiği aracını ve ruhsatını sanığın geri vermemesi nedeniyle oluşan husumetten dolayı olay tarihinde sanığı aradığını ve ruhsatını ve aracını geri vermesini istediğini ancak sanığın kendisine telefonda “Senin sesini keserim, ocağını söndürürüm.” diyerek tehdit ettiğini ve bu konuşmayı telefonun hoparlörü açık olduğundan yanında bulunan annesi tanık …’ın duymasına ve sanığın atılı suçu işlediği sabit olmasına karşın beraat kararı verilmesine ve duruşmada sanığın ruhsatın cebinde olduğunu söylemesine rağmen mahkeme hakiminin bu ruhsatı sanıktan alıp dosyaya koyması gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan …’ın kendi adına tescilli … plakalı kamyoneti hurdaya ayırmak maksadı ile bu tür işleri takip eden sanık …’e teslim ettiği, yaptıkları sözlü anlaşmaya göre katılanın araca ait 700 TL’lik vergi borcunu ödemeyeceği, sanığın aracı hurdaya verip bu vergi borcunu ödeyeceği, kalan paranın ise kendi payı olacağı hususlarında olduğu, sanığın sözünde durmaması üzerine katılanın olay tarihinde şüpheliyi telefonla arayarak “madem bu işi yapamayacaksın arabayı ve ruhsatları getir” dediği ve bir tartışma yaşandığı, katılanın, sanığın kendisini telefonda tehdit ettiğini ileri sürdüğü olayda, katılanın yanında bulunan tanık …’ın bu konuşmadan önce de yolda karşılaştığı sanığın eşine aynı konudaki taleplerini ileterek katılan ile sanık arasındaki husumete dahil olduğu ve bu nedenle tarafsız olamayabileceği kanaatine varılarak sanığın üzerine atılı suçu gerçekleştirdiğinin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller ile ispatlanamaması nedeniyle Yerel Mahkemece sanığın beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, tanık … ile sanık … arasında da aracın hurdaya ayrılması meselesi ile ilgili olarak husumet bulunduğunun anlaşılması nedeniyle beyanının tarafsızlığı hususunda şüphe oluştuğu, katılanın kendisine ait ruhsatın dosyaya konulması gerektiğine yönelik temyizinin suçun sübutunu etkilemeyeceği ve sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak yeterli ve somut delil bulunmadığı görülmekle, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … (…) Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.