Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/17766 E. 2023/820 K. 27.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17766
KARAR NO : 2023/820
KARAR TARİHİ : 27.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Gölhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iftira suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.
2. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın gerçeğe aykırı olarak katılan hakkında adli soruşturma açılmasını sağlamak amacıyla ikamet ettiği … ruhsatının olmadığından bahisle BİMER’e ihbarda bulunmak suretiyle, iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. 10.06.2015 tarihli Başbakanlık Bimer şikayet dilekçesi içeriğinde: “Burdur … ilçesinin … Mahallesi … Caddesinde … Oğlu …’in oturmuş olduğu … plan ve projesi olmadığı halde oturma ruhsatının olmadığı anlaşılmıştır. … ” şeklinde olduğu anlaşılmıştır.
3. … Belediye Başkanlığının 11.09.2015 tarihli yazı içeriğinde; “… Mh. … Sk. No:42 ikamet eden …’in ikamet ettiği söz konusu binanın 1987 yılında yapıldığı, kadastro çalışmalarının daha önceden yapıldığı için tapuda ev olarak gözükmediği, 35 senelik bir ev olduğu, binadan sonra yapılmış herhangi bir eklenti bulunmadığı, 12 Ekim 2004 tarihinden ve tapulamadan önce yapıldığı için imar kirliliği oluşturmadığı,” bildirilmiştir
4. 13.10.2015 tarihli Başkanlık BİMER yazısı ile “10.06.2015 tarihinde …’i şikayet edenin 141.0.8.233 IP adresinden … olduğu” belirtilmiştir. .

IV. GEREKÇE
Sanık savunması, … Belediye Başkanlığının 11.09.2015 tarihli yazı cevabı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın maddi vakıalara dayanan iddiasına ilişkin eyleminin 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet ve dilekçe hakkı kapsamında kalması nedeniyle sanığın beraatine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alman sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde karar verildi.