Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2022/15876 E. 2023/456 K. 09.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15876
KARAR NO : 2023/456
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığının 29/07/2013 tarih ve 2013/615 Esas sayılı iddianamesiyle, 5237 sayılı TCK’nın 289/1. maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.
2. … Sulh Ceza Mahkemesinin, 28.02.2014 tarihli ve 2013/573 Esas, 2014/187 sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.
3. … Sulh Ceza Mahkemesinin, 28.02.2014 tarihli ve 2013/573 Esas, 2014/187 sayılı kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 21.12.2017 tarihli ve 2017/8901 Esas, 2017/14983 sayılı kararıyla;
“Sanığın 04.12.2013 tarihinde mahkemede verdiği savunmasında haczedilen ve yediemin olarak kendisine bırakılan malların evinde olduğunu beyan etmesi karşısında, mahcuz malların evinde olup olmadığı hususunda, kolluk araştırılması yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunu tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,’
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir
4. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2018/17 Esas, 2022/214 sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, 8 yıllık olağan zamanaşımının da süreyi kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 04.12.2013 tarihli mahkumiyet hükmünden karar tarihine kadar geçmiş olması sebebiyle TCK’nın 66/1-e ve 67/4 maddeleri gereğince düşmesine karar verilmiştir
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi zamanaşımı süresinin 12 yıl olup henüz dolmadığına, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği saptanmıştır.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2018/17 Esas, 2022/214 sayılı kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.