YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/6257
KARAR NO : 2023/509
KARAR TARİHİ : 26.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki takas mahsup uyuşmazlığından dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince istemin kabulüne ve icra mahkemesine başvuru tarihi itibari ile Nevşehir 2. İcra Müdürlüğünün 2015/7480 E. sayılı dosyasına vekalet ücreti ve tahsil harçları hariç 1.242.589,04 TL şikayetçi borcunun aynı tarihler itibariyle Kayseri 8. İcra Müdürlüğünün 2017/13455 E. sayılı dosyasında vekalet ücreti ve tahsil harcı hariç 1.792.705,48 TL alacağından takas ve mahsubuna, takas ve mahsup yapıldığında Nevşehir 2. İcra Müdürlüğünün 2015/7480 E. sayılı dosyasında 20.02.2018 tarihi itibariyle bakiye alacak (her iki takip dosyasındaki vekalet ücretleri ve tahsil harçları ile alacaklının takip dosyasına uygulanan takas öncesi toplam haciz miktarı hariç olmak üzere) kalmadığının tespitine hükmedilmiştir.
Kararın şikayet edilen alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet edilen alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. ŞİKAYET
Şikayetçi borçlu icra mahkemesine başvurusunda Nevşehir 2. İcra Müdürlüğünün 2015/7480 E. sayılı dosyasında borçlu, Kayseri 8. İcra Müdürlüğünün 2017/13455 E. sayılı dosyasında ise alacaklı olduğunu, alacaklı olduğu takip dosyasındaki alacağın borçlu olduğu takip dosyasındaki borcundan fazla olduğunu ileri sürerek işbu dosya borcu ile alacaklı olduğu takip dosyasındaki alacağın takas ve mahsubunu talep etmiştir.
II. CEVAP
Şikayet edilen alacaklı cevap dilekçesinde; alacaklının borçlu olduğu Kayseri 8. İcra Müdürlüğünün 2017/13455 E. sayılı takip dosyasının, alacaklı tarafından açılan ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğine dair şikayetin derdest olması nedeniyle kesinleşmediğini, bu suretle takas mahsup şartlarının oluşmadığını ileri sürerek istemin reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile işbu dosya alacaklısının borçlu olduğu Kayseri 8. İcra Müdürlüğünün 2017/13455 E. sayılı takip dosyasına ilişkin olarak yapılan usulsüz tebligat şikayetinin Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 07.6.2018 tarih ve 2018/318 E. – 2018/468 K. sayılı kararı ile kabulüne ve borçluya yapılan ödeme emri tebligatının 10.4.2018 tarihinde yapılmış sayılmasına karar verildiği, kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’nin 16.01.2020 tarih ve 2018/2273 E. – 2020/40 K. sayılı kararı ile borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddi sonucu söz konusu kararın Yargıtayca onanması üzerine 16.11.2020 tarihinde kesinleştiği, buna göre söz konusu takibin de kesinleşmiş olması nedeniyle takas mahsup şartlarının oluştuğu tespit edildikten sonra bilirkişiden rapor alınmış, ancak bilirkişi tarafından yapılan hesabın, borçlunun icra mahkemesine takas mahsup istemi ile başvurduğu tarihe göre olmaması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince hesaplama yapılarak sonuca gidilmiş ve takas mahsup talebinin kabulüne hükmedilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet edilen alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Alacaklı, borçlu olduğu Kayseri 8. İcra Müdürlüğünün 2017/13455 E. sayılı dosyasının usulsüz kesinleştirildiğini ve bilirkişiden ek rapor aldırılması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi borçlunun başvurusunun İİK’nın 71. maddesine dayalı takibin kesinleşmesinden sonraki itfa şikayetine ilişkin olduğu belirtildikten sonra takas mahsuba konu takibin usulsüz kesinleştirildiği iddiasının işbu şikayette dinlenemeyeceği, bunun ayrı bir şikayet konusu olacağı değerlendirilmiş ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 139. maddesinde yazılı takas mahsup şartlarının oluştuğu, İlk Derece Mahkemesince yapılan hesabın yerinde olduğu gerekçesi ile alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet edilen alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Alacaklı istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık; borçlunun İİK’nın 71. maddesine dayalı olarak takibin kesinleşmesinden sonraki aşamada ileri sürdüğü takas mahsup talebine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
İİK md. 71., TBK md 139.,
3. Değerlendirme
Şikayetçi borçlu tarafından işbu dosya borcu ile takas ve mahsubu istenen Kayseri 8. İcra Müdürlüğünün 2017/13455 E. sayılı takip dosyasının 16.4.2018 tarihi itibari ile kesinleştiği, buna göre 20.02.2018 tarihinde icra mahkemesine yapılan işbu takas mahsup talebi tarihi itibariyle söz konusu takibin henüz kesinleşmemiş olduğu ve buna göre de takas mahsup şartlarının mahkemeye başvuru tarihi itibariyle henüz oluşmadığı anlaşılmakta ise de; gelinen aşama itibariyle her iki takibin de kesinleştiğinin anlaşılmasına ve alacaklının temyiz dilekçesi içeriğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,
Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.