YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4516
KARAR NO : 2022/9012
KARAR TARİHİ : 14.12.2022
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10.04.2019 tarih ve 2018/9 E- 2019/180 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 19.02.2021 tarih ve 2019/1029 E- 2021/215 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … Dingil tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, “Çerezos” markasının 29, 30 ve 32. sınıflarda 94/004257, 2002/14481 ve 2014/80591 numaralarıyla daha önceden müvekkili adına tescil edildiğini, davaya konu markanın daha önceki “çerezos” ibaresinin yenilenmiş bir marka imajı ile sunmak amacıyla 2016/66324 numaralı tescil başvurusu yapıldığını, “çerezos” markasının asli unsurunun muhafaza edildiğini ve müvekkilinin marka üzerinde kazanılmış hakkı bulunduğunu, davalı şirketin, 2015/52459 sayılı 30. sınıf malları içeren “ÇEREZZA TV+şekil” ibareli markasını mesnet göstererek itirazı üzerine, “patates cipsleri” bakımından başvurunun kısmen reddine karar verildiğini, söz konusu iki markanın logo, renk ve kompozisyonun tamamen farklı olduğunu ve kapsadıkları mal ve hizmetler açısından da farklı bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline, 2016/66324 başvuru numaralı “ÇEREZOS” ibareli markanın “patates cipsleri” malları yönünden de tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Kurum vekili, markaların genel görünümün ve tertip tarzının ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, tüketici nezdinde iltibas yaratacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, davaya konu markaların benzer olduğunu, davacının müktesep hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraf markalarının malları farklı olsa da davaya konu olan markanın “Patates cipsleri” malları ile redde mesnet gösterilen markanın tescil kapsamında yer alan malların birbirleri ile yakın ilişkide ve taraf malların aynı ürün gamında olduğu, dava konusu 2016/66324 numaralı “ÇEREZOS” markası ile itiraza mesnet 2015/52459 numaralı marka arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak ayırt edilmeyecek derecede benzerliğin bulunması nedeniyle başvuru kapsamında yer alan “patates cipsleri” malları açısından benzerlik teşkil ettiğinden bu mallar bakımından 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi’nce; davacının marka başvurusu kapsamında yer alan “patates cipsleri” malları açısından 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesindeki koşullarının oluştuğu gözetildiğinde davacı vekilinin bu yöne ilişikin istinaf isteminin yerinde olmadığı ancak ilk derece mahkemesince davacının kazanılmış hakka yönelik iddiası ile ilgili bir inceleme yapılmadığı, dava konusu başvurunun “çerezos” ibaresini içerdiği, logoda da üst kısım siyah alt kısım sarı renklerinin kullanıldığı, “süt mısır” ibaresinin ve kase içerisinde ürün örneğinin kullanıldığı, davacının önceki markalarında bulunmayan bu şekil kullanımı ile davalının markalarına yakınlaştığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin müktesep hak müessesesine ilişkin belirlediği kriterler çerçevesinde, dava konusu markada davacı tarafça dosya kapsamında bildirilen ve müktesep hak teşkil ettiği ileri sürülen tüm tescilli markalarda asli unsur olan “ÇEREZOS” kelimesinin muhafaza edildiği ancak dava konusu marka örneğinin davalı markalarına yakınlaşma çabası ve iltibas tehlikesi içerdiği için davalının müktesep hak müessesesinden faydalanamayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkeme kararının kaldırılmasına, HMK’nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca davanın bu gerekçe ile reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesi’nce verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.