Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2021/5587 E. 2023/1432 K. 21.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5587
KARAR NO : 2023/1432
KARAR TARİHİ : 21.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Düşürülme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.08.2011 tarihli ve 2011/5081 Esas, 2011/2324 Soruşturma, 2011/950 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
… 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2012 tarihli ve 2011/390 Esas, 2012/352 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiş, kararın suçtan zarar gören … vekili ve şikayetçi Hazine vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 21.10.2014 tarihli ve 2013/5116 Esas, 2014/9954 sayılı Kararı ile hükmün, Hazinenin usulen dava ve duruşmalardan haberdar edilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde 05.02.2015 tarihli ve 2014/621 Esas, 2015/73 sayılı Kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiş, kararın suçtan zarar gören … vekili ve katılan … vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 08.10.2019 tarihli ve 2018/746 Esas, 2019/9357 sayılı Kararı ile hükmün, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde temyiz incelemesine konu karar ile sanık hakkındaki kamu davasının, tefecilik suçunun 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu ve sanığın sorgu tarihi olan 02.11.2011 ile hüküm tarihi arasında bu sürenin dolduğu kabul edilerek, zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … vekilinin temyiz isteği kararın eksik inceleme sonucu verildiğine ilişkindir.
III.OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde suçtan zarar gören …’ın sanıktan faiz karşılığında 15.000 TL para aldığı ve sanığa toplam 28.000 TL bedelli iki adet senet verdiği iddia edilen somut olayda sanığın tefecilik suçundan cezalandırılması talep edilmiştir.
Mahkemece; sanık hakkındaki kamu davasının, tefecilik suçunun 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu ve sanığın sorgu tarihi olan 02.11.2011 ile hüküm tarihi arasında bu sürenin dolduğu kabul edilerek, zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.
IV.GEREKÇE
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/541 Esas, 2020/54 sayılı Kararına yönelik temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan “düşürülmesine” ibaresinin “düşmesine” şeklinde değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.