YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/32996
KARAR NO : 2023/9056
KARAR TARİHİ : 16.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kasten yaralama suçundan ise; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin, atılı suçu işlemediğine, mahkemede doğruları anlatmasına karşın hakkında verilen cezanın ertelenmediğine, suçu olmadığı halde verilen cezanın haksız olduğuna yönelik bulunduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü sanığın katılana hitaben “Benden para alacak adamın a…na koyarım.” şeklindeki sözlerle hakaret ettiği ve katılanın elini bükerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. Sanık aşamalardaki beyanlarında iddia edilen eylemleri kabul etmemiş olup, katılan hakkında düzenlenen adli raporda katılanın basit tıbbi müdahale ile iyileşebileceği belirtilmiş ve tanık … da beyanlarında sanığın eylemlerini doğrular şekilde anlatımda bulunmuştur.
IV. GEREKÇE
1.Başka suçtan yargı çevresi dışındaki ceza infaz kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, savunmasında duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmaması karşısında, hükmün verildiği 22.10.2015 tarihli son oturumda bizzat veya SEGBİS yoluyla hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda mahkumiyetine hükmedilmesi suretiyle, 5237 sayılı Kanun’un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki suçun 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinde düzenlenen dolandırıcılık olması ve bu suçun hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kasten yaralama ile hakaret suçlarına ilişkin kanunda öngörülen seçimlik cezalardan adli para cezasının seçilip seçilmeyeceğinin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu hukuka uygun bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
16/02/2023 tarihinde karar verildi.