YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2287
KARAR NO : 2023/355
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 25.09.2019 tarihli ve 2019/6215 Esas, 2019/16962 Karar sayılı ilâmıyla;
“Katılan sanık …’ün 21.01.2016 havale tarihli temyiz dilekçesi ile “Dosyamın temyiz edilmesini istiyorum.” demek suretiyle katılan sanık sıfatı ile temyize geldiği ve sanık … hakkında silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmünü de katılan sıfatıyla temyiz ettiği; “Birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesi, incelemeye konu suçlardan yaptırımı en ağır olanına bakmakla görevli dairece yapılır.” düzenlemesi gereğince, temyizen incelenecek hükümler içinde yaptırımı en ağır olan suçun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit suçu olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dava konusu eylemlerin iddianamede ve hükümde belirlenen kanuni niteliğine, uygulanması ön görülen ve uygulanan kanun maddelerine ve temyizin kapsamına göre; mahkemece kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesi, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14 üncü maddesi ve 31.01.2019 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 30.01.2019 tarih ve 2019/1 sayılı iş bölümünün “Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler” kısmına göre, Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin görevsizliğine ve dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine,”
Karar verildiği,
Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2019/8247 Esas, 2021/29213 Karar sayılı ilâmıyla;
“Gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanık …’a kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasına uygun olarak tebliğ edilmediği, sanığa gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilmesi gerektiği anlaşıldığından, sanıklar …, …, …, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan sanık …’ın temyiz davası isteği hakkında karar vermeye yer olmadığına ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek, ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine geri gönderilmesine,”
Karar verildiği,
Belirtilen tebligat eksikliğinin tamamlandığı, sanık …’ın temyiz isteminde bulunması üzerine ek tebliğname düzenlendiği ancak; dosyanın yetkili ve görevli Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesi yerine, Dairemize gönderildiği anlaşılmış ise de;
28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 28.01.2022 tarih ve 31733 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.02.2022 tarihinde yürürlüğe giren 26.01.2022 tarih ve 2022/1 sayılı kararı uyarınca “Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır.” düzenlemesi gereğince, kurulan

hükümlere yönelik temyiz başvurularının incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyasının ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

Oy birliğiyle, 08.02.2023 tarihinde karar verildi.