Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2022/13985 E. 2023/3313 K. 15.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13985
KARAR NO : 2023/3313
KARAR TARİHİ : 15.02.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin bir ve dördüncü fıkraları, aynı Kanun’un 29 ile 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafiinin temyizi üzerine incelemeyi yapan Dairemizin 19.01.2022 tarihli ilamı ile sanık lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesi yerine 29 uncu maddesinin uygulanması ve netice cezanın yapılan hata neticesinde 2 ay 18 gün yerine 2 ay 10 gün biçiminde eksik belirlenmesi gerekçesiyle verilen bozmaya yönelik karara uyularak yapılan yargılamada yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararla 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin bir ve dördüncü fıkraları ile 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 2 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında somut bir delil olmadan ve olayın tanığı olan … dinlenilmeden hukuka aykırı karar verildiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılana yönelik sinkaflı sözleriyle hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek sanığın hakaret suçundan cezalandırılmasına karar vermiştir.
IV. GEREKÇE
1. Bağımsız tanıklar … ile …’nin ifadeleri, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sübuta erdiği, önceki yargılamada tanık …’nin dinlenilmesi yönünde bir talepte bulunulmadığı ve bu kişinin bir ifadesinin de alınmadığı, dosya kapsamına göre olayın şüpheye mahal vermeksizin açıklığa kavuşturulduğu anlaşılmakla sanığın cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında resen gözetilebileceği,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.02.2023 tarihinde karar verildi.