YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4880
KARAR NO : 2022/9043
KARAR TARİHİ : 14.12.2022
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 02.07.2019 tarih ve 2018/771 E. – 2019/502 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 15.04.2021 tarih ve 2019/1242 E. – 2021/541 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında 24/07/2006 tarihinde işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin 7.4 madde gereğince dağıtım faaliyetinin hisselerinin tamamının davalıya ait olduğu dönemde MEDAŞ’ın özelleştirilmesinden önce yani TEDAŞ ile MEDAŞ’ın ayrılmaz bir bütün olduğu dönemde yanlış abone grubuna göre elektrik faturalarının fiyatlandırılması nedeniyle müvekkili tarafından Karaman İl Sağlık Müdürlüğüne ödenen miktardan ve yapılan yargılama masraflarından davalının sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak ödenen 20.000,00 TL ile 100,00 TL yargılama giderinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme uyarınca sözleşme tarihinden sonra meydana gelen zararlara ilişkin sorumluluğun davacıya ait olduğunu bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama,toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7.4 maddesi uyarınca TEDAŞ’ın sorumlu olduğu dönemde gerçekleşen eylemler ve hukuki işlemlerden dolayı davalının sorumlu olduğu, rücuya konu davadaki alacağın işletme hakkı devir sözleşmesinin imzalandığı 24/07/2006 tarihinden sonraki bir tarihte doğduğu, İHDS tarihinden sonra meydana gelen olaylardan davalının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
İstinaf mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.