YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12116
KARAR NO : 2022/12119
KARAR TARİHİ : 27.12.2022
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2018 gün ve 2018/310 Esas, 2018/343 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık ile müdafisinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
Dosyada mevcut İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 14.12.2018 tarihli raporunda, kendisinde hafif orta derecede zeka geriliği saptanan mağduredeki mevcut zeka geriliğinin hekim olmayanlarca ilk bakışta anlaşılamayabileceği ancak yakın çevresinde yaşayanlarca ve tekrarlayan görüşmelerle anlaşılabileceğinin belirtilmesi, sanığın savunmalarında mağdurenin bu durumunu bildiğine dair ifadesinin olmaması, mağdurenin suç tarihi itibarıyla otuz beş yaşı içerisinde bulunup gerçekleşen eylemlerde mağdureye zor ya da tehdit uygulandığına dair dava evrakı kapsamında yeterli kanıtın bulunmadığının anlaşılması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağduredeki mevcut zeka geriliğini sanığın bilip bilmediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gerekçeli hükümde açıklanıp tartışılması gerektiği gözetilmeden karar verilmesinin yanı sıra sanığın aşamalardaki savunmalarında kendisinde peyronie denilen penis eğriliği rahatsızlığı bulunduğunu ve bu yüzden sertleşme sorunu yaşadığını beyan etmesi, sanığın muayenesini gerçekleştiren üroloji uzmanınca düzenlenen 02.08.2017 tarihli raporda, sanığa penisin diğer hastalıkları olarak peyronie hastalığı tanısı konulduğunun ve bu konuda ilaç tedavisi uygulandığının bildirilmiş olması karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle cinsel yönden iktidarsız olup olmadığı hususu araştırılıp dosyadaki diğer tüm deliller hep birlikte değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kabule göre de;
Mağdurenin çelişkili beyanları, savunma, mağdure ile sanığın eylemlerin gerçekleştiği iddia edilen derneğin bulunduğu binaya doğru birlikte yürüyerek gittiklerini gösterir kamera görüntülerine ilişkin kollukça tanzim edilen 08.12.2017 tarihli resimli DVD inceleme tutanağı içeriği ile dosya kapsamı nazara alındığında sanığın mağdureyi bu derneğe götürme eylemlerini cebir, tehdit ya da hile kullanmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı temel cezanın 5237 sayılı TCK’nın 109/1. maddesine göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde aynı Kanunun 109/2. maddesi ile hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini karşısında söz konusu kararlara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ile müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.05.2019 gün ve 2019/641 Esas, 2019/557 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 27.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.