YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16152
KARAR NO : 2023/455
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2015 tarih ve 2015/4594 Esas sayılı iddianamesiyle, 5237 sayılı TCK’nın 289/1 maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 08/12/2015 tarihli ve 2015/419 Esas, 2015/775 sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/1, 52/1-2 ve 58/6. maddeleri uyarınca 9 ay hapis ve 3600.00 adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suça konu bir kısım mahcuzun 20.06.2012 tarihinde sanığın işlettiği yediemin deposuna teslim edildiği, satış işlemlerine başlandıktan sonra 03.03.2015 tarihinde gidildiğinde eşyaların yerinde olmadığı ve akibetinin de bilinmediği, katılanın zararının karşılanmadığı, sanığın savunmasında da atılı suçlamayı tevilli olarak ikrar ettiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde,
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesiyle değişik CMK’nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 E., 2021/4 K. sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
Gerekçe başlığında açıklanan nedenle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 08/12/2015 tarihli ve 2015/419 Esas, 2015/775 sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.