YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14658
KARAR NO : 2022/21481
KARAR TARİHİ : 26.12.2022

Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuk …’ın mahkumiyetine ilişkin Aydın Çocuk Mahkemesinin 20.01.2022 tarihli ve 2021/570 Esas, 2022/47 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26.09.2022 tarihli ve 2022/6448 Esas, 2022/15505 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 2. Ceza Dairesinin, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden anılan onama kararının KALDIRILMASI ile “ Suça sürüklenen çocuğa isnat edilen 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen hırsızlık suçunun cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 14/10/2021 gün ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararına göre de; 5271 sayılı CMK’nın 150/3 maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerektiği, suça sürüklenen çocuğa mahkeme tarafından müdafii atanmadığından savunma hakkının kısıtlandığı ve hükmün bozulması gerektiğinin aşikar olduğu, hırsızlık suçu yönünden bozma nedeni olan bu usul hükmü nedeniyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün de aynı gerekçeyle BOZULMASINA” yönelik 23.11.2022 gün, 2022/63865 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2022 gün, 2022/63865 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 26.09.2022 tarihli ve 2022/6448 Esas, 2022/15505 Karar sayılı kararında yer alan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden, atılı suçun hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği ve savunmanın bölünmezliği ilkesi nazara alınarak; 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.