Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/32967 E. 2023/3837 K. 15.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/32967
KARAR NO : 2023/3837
KARAR TARİHİ : 15.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’unun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan ilgili kanun maddesi gösterilmeden beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun sabit olduğu, sanığın sözlerinin şikayet ve savunma hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceği ile resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasına yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, anne ve babası hakkında savcılığa verdiği şikayet dilekçesinde, kardeşi olan katılanı yalancı tanıklık yapmakla itham eden sözleri nedeniyle hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, eylemin savunma ve şikayet hakkı kapsamında kalması ve sanığın suç işleme kastıyla hareket etmemesi nedeniyle beraat kararı vermiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanığa isnat edilen sözlerin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 128 inci maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kalması ve suçun unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında, beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, beraat kararı verilirken ilgili Kanun maddesi kararda gösterilmemiş ise de, maddi hatadan ibaret bu hususun mahkemesince resen düzeltilebileceği öngörülmüştür.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.02.2023 tarihinde karar verildi.