YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/10284
KARAR NO : 2009/901
KARAR TARİHİ : 10.02.2009
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, 30.698,50 YTL eğitim ve öğretim tazminatının tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı … tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının Yüksek Öğretim Kurumu Yasasının 35. maddesi gereğince lisansüstü eğitim yapmak üzere geçici olarak 9 Eylül Üniversitesine kadrosunun aktarıldığını, ancak mazeretsiz olarak işe gelmediğinden müstafi sayıldığını, eğitime başlarken verilen yüklenme senedi gereğince sorumlu olduğunu, 30.698,50 YTL eğitim giderinin tahsili istenilmiş, mahkemece 5535 sayılı Yasanın 2. maddesi ile 2547 sayılı Yasaya eklenen geçici 53. maddesi gereğince davalının mecburi hizmetini yapmak için davacı üniversiteye başvurmadığından af yasasından yararlanamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dava tarihinden sonra yürürlüğe giren Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin 5535 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince Yükseköğretim Yasasına eklenen geçici 53. maddesinde “üniversiteye veya başka bir kamu kurumuna dönmek istemeyenlerden mecburi hizmet karşılığı olarak, hizmetleri karşılığında aldıkları yurt içi maaşlar talep edilemez. Bu maaşlar haricinde eğitimleri için yapılan diğer ödemeler talep edilir” denilmektedir. Dava konusu olayda davalıların vermiş oldukları taahhütname gereğince sorumlu oldukları fakat eylemin dava açılmasından sonra yürürlüğe giren “5535 Sayılı Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Yasa” kapsamında kaldığı ve dosya içerisinde bulunan masraf listesine göre de davalı adına maaş ödemesi dışında bir ödeme yapılmadığı anlaşıldığından, mahkemece “konusu kalmayan dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına” hükmedilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 10.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.